dinsdag 28 juli 2015

Top van de Mountmellick is (eindelijk) helemaal klaar!!!

Na er anderhalf jaar aan gewerkt te hebben, ben ik zo blij om nu te
kunnen melden, dat de top van de "Mountmellick", de mysterie-quilt
van Di Ford, eindelijk helemaal klaar is!!!


Eigenlijk is ze al een paar weken af, maar het was heel moeilijk om
haar in zijn geheel op de foto te krijgen, en ook de juiste belichting
was erg moeilijk met het druilerige, sombere weer van de laatste tijd.
Buiten vond ik ook een behoorlijk risico, met gevaar van wegwaaien.
Dus excuses voor de niet heel erg goede foto's, maar ik wilde het zo
graag laten zien nu; een betere foto volgt nog als het heel binnenkort
weer lekker zonnig wordt.
Foto hierboven is genomen met hulp van mijn jongste dochter, en dat
valt niet mee als je maar zo'n 1.48 cm groot bent...
Hieronder nogmaals, maar dan liggend:


Wat een mega-klus is het geweest, deze quilt, waarvan ik natuurlijk van
tevoren niet wist, hoe zij ging worden. En omdat ik een mysterie pas een
echte mysterie vind, als ook de gebruikte stoffen een verrassing zijn, was
ook de kleur tot op het laatst een vaag gegeven. Maar uiteindelijk vind
ik haar echt bijzonder mooi geworden en is het een quilt, die ik zelf ook
zou hebben uitgezocht om te maken (op een paar kleine stofdetails na dan;
ik zou er bijvoorbeeld nooit meer de "wovens" in gebruiken, die zo enorm
irritant rafelen...).

Deze quilt was ook een quilt van twee "eerste keren", namelijk het
broderie-perse en het paperpiecen.
Het broderie-perse begon al direct bij het middenblok, en ik heb er
veel aandacht en tijd in gestopt om het zo mooi mogelijk te krijgen,
ook, omdat de stof van ondergrond en applicaties niet exact dezelfde
kleur had (wat essentieel is voor deze techniek), en omdat de
stof voor de applicaties best wel los geweven was en gemakkelijk
rafelde. Maar ik ben tevreden over het resultaat, en om het wat
persoonlijker te maken, stopte ik mijn boeketje in een ander vaasje,
dat ik zelf ontwierp.


Toen er in deel 3 opnieuw heel veel broderie-perse om de hoek kwam
kijken, met applicaties, die allemaal uit 3 delen zijn opgebouwd, heb ik
bijna het bijltje erbij neergegooid, want er kwam voor mijn gevoel geen eind
aan het werk. Om het wat afwisselender te maken, is er geen enkel bloemetje
hetzelfde; dat zorgt er bij mij voor, dat ik mijn interesse niet verlies.


Omdat ik het erg leuk vind om rondjes te appliceren, heb ik in deel 5 tussen
de "blaadjes" allemaal opgevulde nopjes toegevoegd, waardoor de quilt
ook meer "van mij" werd. Bovendien vind ik dit veel mooier dan het
oorspronkelijke plan, dat de blaadjes los van elkaar werden geappliceerd.
En de stof, die gebruikt werd voor het middenblok en het broderie-perse
komt hierin dan ook weer terug. Veel werk, maar hier ben ik bijzonder blij
mee.

In het bijna-laatste deel kwam die andere voor mij nieuwe techniek aan bod,
het paperpiecen. Nou, eerlijk is eerlijk, dat vind ik dus echt niet leuk! Eindeloos
heb ik papiertjes omgeregen en een volgende keer doe ik het zeker zonder
die papiertjes (als er al een volgende keer komt...). En hoe mooi ik medaillon-
quilts ook vind, het nadeel is natuurlijk, dat die buitenste randen zo lang zijn...
Ook hier heb ik weer 36 verschillende sterretjes gemaakt, gewoon om me
niet te gaan vervelen.


Uiteindelijk toegekomen aan de allerlaatste rand, liep ik tegen een enorm
probleem aan. In het instructiefilmpje met Di Ford op de website van Quiltmania
is Di heerlijk aan het schuiven met de stof voor de borders om tot een mooie,
symmetrische verdeling te komen, met vooral een mooi, zwart motief op de
hoeken. Probleem hier was alleen, dat er weinig te schuiven viel, want dat
liet de lengte van de stof gewoon niet toe. Hoe ik ook schoof, herschoof, her-
schikte en her-berekende, ik eindigde altijd met 3 mooie, overlopende hoeken,
maar met een vierde hoek, die er echt niet bij paste.
Maar toen kwam ik op de Singertjesdag bij Atelier Bep mijn "reddende engel"
tegen in de persoon van een heel lieve medequiltster, die deze quilt ook had
gemaakt, haar randstof niet had gebruikt, en hem mij heel gul toestuurde.
Bedankt lieve J.B.; zonder jou zou mijn Mountmellick er heel anders hebben
uitgezien!
Uiteindelijk is het helemaal goed gekomen met de hoeken:


Nu rest mij "alleen nog" het quilten, en de motieven en patronen, die ik
daarvoor wil gebruiken, heb ik al helemaal in mijn hoofd zitten.
Maar toch zal de Mountmellick nog moeten wachten, totdat ze gequilt
wordt, want ik wil deze quilt absoluut op mijn grote frame quilten.
Ik vind het echt een quilt "voor-aan-de-muur" en met zijn intensieve
applicatiewerk en alle andere kleine deeltjes, wil ik, dat de spanning
heel goed blijft tijdens het quilten, en dat het zo min mogelijk intrekt,
en dat gaat het beste op het frame. Maar het frame is nog bezet door
mijn "oefenlapje", dus de komende tijd ga ik wat meer tijd besteden
aan het quilten hiervan!

Ik kan concluderen, dat het veel werk was, het soms niet meeviel, maar
dat ik er geen spijt van heb en het zo weer zou doen, deze Mysteriequilt!
Lieve Di Ford, heel erg bedankt voor dit prachtige project, en wat een
verademing om te werken met maten, die echt perfect kloppen!!!

maandag 20 juli 2015

Verwaarloosd...

Heel erg verwaarloosd heb ik mijn blog de afgelopen tijd, en ook het
lezen van en reageren op andere blogs heb ik maar heel beperkt gedaan.
Maar het is de hoogste tijd om de draad (en de naald!) weer op te pakken!

Eerst was er het klussen in het nieuwe huis van mijn jongste dochter, en
haar verhuizing, die gelukkig net voordat het een paar weken geleden zo
tropisch heet werd, achter de rug was. Het is een prachtig huisje geworden
en ik zal haar eens vragen of ik er een paar foto's van mag plaatsen.
Ik kan slecht tegen de warmte, en heb nauwelijks iets gedaan in die tijd,
maar de Jane Austen-quilt, met haar makkelijke diamanten en sashings
is er wel bij gevaren. Een heerlijk werkje voor in de schaduw, en er zijn
dan ook weer flink wat stukken aan de lange, schuine stroken genaaid.
Sommige ervan hebben hun maximale lengte al bereikt!


Wat ik zeker niet heb verwaarloosd, en waar heel veel tijd in is gaan
zitten de laatste maanden, zijn dus mijn kinderen en ook het oppassen
op de kleinkindjes is gewoon door gegaan.
Kleindochter Floor wordt over 6 daagjes al weer 4 jaar oud en gaat
na de vakantie naar de basisschool, dus ik kan nog even genieten
van haar gezellige getutter hier in huis, het samen prinsessencakejes
bakken (of appeltaartjes, die eigenlijk nog veel lekkerder zijn...) en
haar o-zo-wijze opmerkingen en voortdurende gebabbel.
Een tijdje geleden haakte ik deze muis voor haar (en eigenlijk ben
ik niet zo'n haak-ster), maar Floor is er heel blij mee en heeft haar
de naam "Emma" gegeven, omdat zij dat de allermooiste naam vindt.
Ook Lotus geniet van de aanwezigheid van Floortje, en schuift vaak
aan voor de picknick:






Maar hoe gezellig ook, het gezelschap van de kleinkindjes, voor mij is
het hoog tijd om weer wat meer te gaan handwerken, want zoals ik al
eerder schreef, ik word er erg rusteloos en zelfs een tikje chagrijnig van
als ik een dag niet kan handwerken.

En wat is er heerlijker dan heel binnenkort te beginnen met een mooi,
nieuw project (en hopelijk gaat dat ook nog lukken naast de andere,
lopende projecten...). Dit lag onlangs in de brievenbus:

De nieuwe BOM van Petra Prins, "Palampore"!

Het ontwerp van deze "19th Century Sampler Quilt" is gemaakt door
de Australische Megan Carroll en het zijn afwisselend blokken met
patchwork en blokken met broderie perse, waarbij het panel uit de
serie "Palampore" van Mary Koval geheel aan flarden wordt geknipt
voor de broderie perse-onderdeeltjes. Gelukkig heb ik totaal geen last
van knipvrees.

Het mag ook weer, een nieuw project, omdat dit er toch wel erg
veelbelovend uitziet:

Maar hierover volgt heel snel en nieuwe blogpost. Beloofd!

vrijdag 15 mei 2015

Even niet...

Mijn naaidoosjes gaan de komende weken dicht blijven, want
het is een grote drukte hier in huis. Althans, niet in ons huis,
maar in het huis van onze jongste dochter en haar lief, dat deze
week is opgeleverd.


Dus naast ons drukke gezin en eigen bedrijf, gaan we de komende
weken flink aan de slag met verfkwasten en schoonmaakspulletjes
om hen te helpen. Het gevolg is wel, dat er van patchen en quilten
niet veel terecht zal komen, en al helemaal weinig van blogs lezen,
erop reageren of zelf een blogje schrijven.
Het is geen gebrek aan interesse, zeker niet, en ik word erg onrustig
(lees maar gerust: een tikkeltje chagrijnig) van handwerkloze dagen,
maar over een paar weekjes ben ik er weer en ga ik alles weer inhalen!!!
Tot zo snel mogelijk...

vrijdag 1 mei 2015

Workshop Auntie Green

Afgelopen dinsdag en woensdag was het dan eindelijk zo ver, dat
ik naar de "Auntie Green's"-workshop van Irene Blanck kon, bij
Aztec-Rose in Zwijndrecht. Ik had er al maanden naar uitgekeken,
en wat een genoegen was het om hieraan deel te mogen nemen.

Irene is een heel lieve, geduldige en vooral bekwame "quiltjuf",
met als passie het needle-turn appliceren.
Deze workshop was helemaal gericht op haar interpretatie van een
quilt uit het boek "The fabric of society" van Annette Gero, de
"Auntie Green's Coverlet".
Duidelijk is te zien, dat Irene vele jaren ervaring heeft in het
needle-turn appliceren, want gaan zovelen de mist in met deze
tegenwoordig best wel "hippe" techniek, bij Irene ziet het er, ook
van heel dichtbij, prachtig uit:
(de onderste foto toont een detail van de vele applicatie-methoden, die
Irene in haar quilt "Botanica" heeft verwerkt).
Heel geduldig en rustig legde Irene ons haar werkwijze uit. En uiteindelijk
is ons doel natuurlijk om ook dit te kunnen maken:
Er werd 2 dagen flink geoefend op de needle-turn techniek en er
werd heel inventief omgegaan met de grote patroonvellen.
Heel handig is het, om ze op een raam te plakken (de grootste lichtbox,
die je je maar kunt wensen):
En natuurlijk ontbrak ook een trunkshow van Irene niet.
Hier een kleine impressie van de quilts, die zij bij zich had, en
die vooral in kleurgebruik heel verschillend zijn, maar waarin ook
bepaalde elementen telkens weer terugkomen, zoals natuurlijk het
needleturn- en reverse-appliceren, haar voorliefde voor lapjes met
een tekst erop en de soms heel verrassende kleurkeuzen in een quilt.

"Message in a Bottle"
De laatste is een dot van een cribquiltje, "Minerva", echt een lieverdje,
die op mijn lijstje van "ooit" gaat.
Irene besteedt ook veel aandacht aan de labels op haar quilts. Kijk maar
eens:

Ik denk, dat alle aanwezige dames net zo veel heben genoten als ik:
(ik zat hier vooraan, en dacht, dat iedereen met haar middenblok achter
mij stond, maar niets was minder waar... Sommige dames hebben ook
geoefend op een blok van de quilt "Message in a bottle", zoals links en
rechts te zien is. En wat te denken van het beeldschone begin van de
Auntie Green's van Coriene, die haar helemaal in rood/rose tinten gaat
maken. Ik ben nu al benieuwd hoe die gaat worden! Coriene had trouwens
de allermooiste "Stonefields"  bij zich, die ik ooit gezien heb, maar daar-
voor moet je beslist eens een bezoekje brengen aan haar blog, want dat
vind ik de meest aangewezen plaats daartoe...).



Het waren absoluut 2 heerlijke dagen met deze lieve en getalenteerde
quiltjuf, en ook erg goed verzorgd door Karen, Henk en Annette.
We zijn heerlijk in de watten gelegd met lekker eten en een
prachtig stoffenpakket in de goodybag (even vergeten een fotootje
van te nemen, maar dat houden jullie tegoed). Dank jullie wel voor alles!
Natuurlijk ging het nieuwe Quiltmania-boek van Irene, "Focus on Applique",
mee naar huis, en ook daarvan laat ik een volgende keer nog wat meer
zien, want dat is zeker een prachtige aanvulling voor ieders quiltboeken-
verzameling.
Voor nu stop ik even met deze blogpost, maar een volgende keer ga ik
nog eens nader in op het needleturn-appliceren en waarom ik
dat zelf niet doe, maar wat ik zeker wel kan waarderen!

Ik ga nog heel lang nagenieten van deze 2 heerlijke dagen en ik heb
vernomen, dat Irene volgend jaar van plan is om nog een keertje
naar Zwijndrecht te komen; een echte aanrader!
Iedereen een heel fijn weekend gewenst!!!

zondag 26 april 2015

Ik ben er (meer dan) klaar voor!

We zijn er even heerlijk een midweekje tussenuit geweest, DH, Lotus
en ik, nu al weer meer dan een week geleden. Het was zalig even ont-
haasten in het huisje aan het Veluwemeer. We hebben genoten van
het mooie weer, korte uitstapjes gemaakt en lange wandelingen, al
dan niet op het strand. En 's avonds waren we lui voor de t.v.,
althans.... DH was lui voor de t.v., maar ik niet, want ik hou niet
van lui voor de t.v.
Nee hoor, doe mij maar een prutseltje met wat lapjes en draadjes!

En wat doe je dan, als je bijna naar de workshop van Irene Blanck
mag, en je hebt het patroon toch al in huis? Nou... blaadjes maken
voor het medaillon, omdat je zo graag wilt zien, hoe dat nou staat,
die blaadjes bij elkaar, in die - voor mij - toch wat anders-dan-andere
kleurtjes (en nee... ik heb ze nog niet vast-genaaid).
Ik ben best wel blij met het resultaat:
Geen reproduktiestofjes dit keer, hoewel ik die nog steeds prachtig
vind, maar heel veel effen lapjes, in zowel zachte, maar ook wat
hardere kleurtjes. Op de foto binnenshuis is jammer genoeg het
effect wat zachter, maar in het echt zitten er een paar "uitspringers"
tussen, en voor het eerst zit er zelfs oranje in!
Ik ben heel benieuwd hoe het gaat zijn, met heel veel effen erin, en
ook dat oranje, al zullen er zeker ook enkele printjes tussen komen.

Natuurlijk ben ik een braaf meisje, en heb het huiswerk ook helemaal
klaar. Heel veel biesjes in groen en bruin, aan kortere en langere stukken:
Ook nog maar wat cirkeltjes gemaakt, o-zo-handig om op voorraad
te hebben voor bijvoorbeeld bloemknopjes:




Nog maar 2 nachtjes slapen, en dan is het dus zover, de "Auntie Green's"-
workshop bij Aztec-Rose in Zwijndrecht.  Ik heb er zo'n zin in, die
2 dagen alleen maar quilt-dingen!!!

Omdat wij met vakantie waren vlakbij Nunspeet, stond een bezoek aan
de meer dan verrukkelijke quiltwinkel Stitchers Inn natuurlijk ook op
het programma, waar we weer zo hartelijk ontvangen werden door
eigenaresse Carmen. En moet je kijken, hoe de bandjes en kantjes, die
ik kocht, werden meegegeven op een aller-schattigst kaartje:
Het pakketje lieve stofjes ging ook mee, als achterkantje voor de
Kerst-ornamentjes, die ik ga borduren.
En ook een andere, meer dan bekende quiltwinkel werd nog bezocht.
Raden, waar deze vandaan komen:
Juist! We hebben ook nog een dagje in Zutphen rondgestruind, en
uiteraard "moet" ik dan naar het snoepwinkeltje van Petra Prins (ook al
heb je echt helemaal niets nodig, hoor  :)). Over snoepwinkeltje
gesproken: ze waren heerlijk, hoor, Gerda!!! Vooral DH kon ze zeer
waarderen en ik heb er nog net een paar kunnen redden voor op de
foto. Heel erg bedankt!!!

Nog een laatste foto, omdat ik een paar weken geleden ook nog een dagje
uit ben geweest met mijn jongste, naar de beurs in Rijswijk. Over het
algemeen vonden we het een klein beetje tegenvallen, en hadden we
de indruk, dat het allemaal wat kleiner was, maar we hebben ons enorm
vermaakt. En er is zelfs door jongste even geposeerd bij wat zij de mooiste
quilt vond:
Mijn eigen meisje-met-haar-(nep)parel-oorbel bij de zo bekende
"Girl with a pearl earring", weergegeven in stof! Binnenkort moet
ik haar een beetje gaan missen, want ze gaat op zichzelf wonen, met
haar vriendje, en over 2 weken wordt haar huis opgeleverd. Gelukkig
is het maar een paar straten hier vandaan, dus dat wordt nog vaak
even binnenlopen en mee-eten, denk ik.
Maar voordat we gaan klussen, eerst de workshop!!!
Jullie ook allemaal een heerlijke week gewenst!

vrijdag 10 april 2015

(Bijna) 50 tinten....

... groen!!!
Als "huiswerk" voor de Auntie Green's Garden-quilt over ruim 2 weken,
mag ik heel veel biais-strips maken in groen. En dat is bepaald geen straf,
want mijn lievelingskleur is groen. En in deze quilt mogen heel veel
tinten groen, dat is lekker levendig (naar mijn mening dan). Normaal gesproken vind
ik biais-strips maken best een saai werkje, maar niet als het voor een
nieuw project is; dan vind ik die voorbereidingen eigenlijk best wel erg
leuk.
Het zijn geen 50 tinten, maar toch wel heel wat verschillende.
Ander leuk werkje voor een nieuw project is natuurlijk het selecteren
van de kleuren. Heerlijk wikken en wegen, en snuffelen in de eigen
stash. Twee weken geleden heb ik mijn quiltkast opgeruimd, en ik ben
eigenlijk best wel geschrokken van de enorme voorraad lapjes, die ik
in relatief korte tijd heb opgebouwd. Maar toch.... soms net niet dat
ene kleurtje, dat je in je hoofd had. Zo kwam ik er ook achter, dat
geel een veel moeilijkere kleur is dan groen. Het is lastig om echt
mooie gele lapjes te vinden, en dan neig ik al gauw naar "cheddar",
een oranje-geel, die er altijd zo mooi uitspringt. Maar wat zal ik eens
gebruiken voor de "quilt van mijn tante"?
Mosterdgeel (ook erg favoriet, maar misschien niet voor deze quilt),
maisgeel (ja, dat moet er in) of zou ik die onderste durven (fel oranje)?
Heerlijk, dat selecteren voor een nieuw project, en misschien wel het
allerleukste quilt"werkje"!

Er is inmiddels ook nog stug doorgewerkt aan de sterretjes voor de
Mysteriequilt, en die zitten inmiddels alle 36 geappliceerd op hun
achtergrondblokje. Ze zijn allemaal verschillend.
Ik ben er achter gekomen, dat ik dat erg nodig heb, dat "verschillend",
anders verlies ik al snel mijn focus. En het blijft een nadeel van een
medaillonquilt. Hoe mooi ik de opbouw ook vind, de randen daarna,
en vooral de buitenste borders, worden steeds langer en hebben dan
meestal repeterende motieven. Heel veel repeterende motieven....
Dat vind ik gewoon niet zo leuk om te doen.
De banen moet ik nog aan elkaar zetten, maar dat gaat gebeuren in
de weken na de workshop van Irene Blanck, omdat mijn biaisreepjes-
huiswerk nu even voorrang had.

Tussendoor heb ik mijn nichtje van 11 jaar nog geholpen met het maken
van een beertje (dat was lang geleden!) van een pakketje van de Action.
Het was bestemd voor kindjes vanaf 8 jaar, maar ik zou het vreselijk knap
vinden, als een achtjarige dit zou kunnen met de synthetische rafelstof en
de summiere instructies. Aangezien mijn schoonzus niet eens een naai-
machine heeft, en de rest van de voltallige familie het op creatief gebied
af laat weten, heeft deze lieve tante maar liefst 2 avonden zitten naaien en
1 middag samen met mijn nichtje de finishing touches aangebracht.
Dat was niet voor niets, want trots dat ze was en blij met haar eigen beer:

Als laatste wil ik nog laten zien, welke prachtige aanvulling ik 2e-hands
voor een "prikkie" heb aangeschaft voor mijn quiltboeken-verzameling:
Het linkse een dikkerd met historische en andere wetenswaardigheden, en het
rechtse met 12 prachtige patronen, waarvan die op de cover vooral om te
smullen is. Ik ben er erg blij mee!

Iedereen een heel fijn weekend gewenst, met hopelijk nog wat van dat
heerlijke weer van de afgelopen dagen.
Zondag ga ik, traditiegetrouw, met mijn jongste naar Rijswijk; ik met haar
naar de Creadagen en zij met mij naar de Patchwork- en Quiltdagen!

donderdag 12 maart 2015

Het oefenlapje

Terwijl ik me door de sterretjesranden van de Mysterie-quilt
worstel (ik heb er 20, nog 16 te gaan...) even een blogje over mijn
oefenlapje, omdat ik er een flink aantal vragen over kreeg.

Deze quilt is best al wel een oud project, want ik begon eraan in
2009, een jaar nadat ik begon met quilten.
(bovenstaande foto is met flits genomen, voor het dubbelen, dus
de kleuren zijn hier helderder en feller dan in het echt)

Het is een project, dat ik deed met onze toenmalige quilt-Bee van een
winkel, die niet meer bestaat. Als basis hadden wij het patroon
"Reminisce" van Lori Smith, dat een patroon is voor een volledig
gepatchte quilt. Maar ook toen al had ik de wens om er applicatie
aan toe te voegen (die liefde voor appliceren is mettertijd alleen
maar groter geworden!) en ik verving een aantal gepatchte blokken
door een geappliceerd middenblok, dat ik vond in het boek
"Birds of a feather" van de dames van Blackbird Design.
De borders na de rand met de flying geese tekende ik zelf op
basis van het gegeven van het middenblok.


Mijn stofkeuze was nog niet zo "kleurrijk", en heel erg veilig, in deze
tinten creme, bruin en donkerrood. En dat vonden ze dus in die Bee ook;
dat er wel wat meer kleur in mocht en dat het een beetje saai was.
En als beginnend quilter ga je dan dus wel twijfelen.... en verdween de
top, nadat hij klaar was, in de kast en stortte ik me op een veel kleur-
rijker project.
Maar... heel veel steekjes in deze quilt zijn gemaakt tijdens de ziekte
en na het overlijden van mijn lieve pap, die ik nu al weer 5 jaar lang
elke dag mis. En eigenlijk is deze quilt me dierbaar, met alle herinneringen.
De kleuren zijn ook best wel kenmerkend voor mijn pap, want de kleuren
zijn allemaal warm, net als de herinneringen aan mijn pap.
Dus kwam deze top gewoon weer de kast uit, werd hij gedubbeld,
en op het quiltframe bevestigd en als oefenlapje gepromoveerd.


Het is met recht een oefenlapje! Want het is niet alleen de eerste
quilt, waarin ik appliceerde, het is ook de eerste quilt, waarop ik
het handquilten oefen op het frame. En dat gaat gelukkig steeds beter,
na al heel wat steekjes te hebben gezet.
Al moeten er nog heel wat volgen, want met een grid van 1/4 inch en
een oefenlapje van iets meer dan 2 meter in het vierkant, schiet het
niet erg op. Maar ooit komt hij af, en dan heb ik al een naam voor
deze deken-met-herinneringen. De enige passende naam is "Warmte"!

Een dierbaar oefenlapje dus, met heel veel "eerste dingen" en ook nog
een project met een andere les: Gewoon maken wat je zelf mooi vindt,
je eigen weg, smaak en gevoel volgen, dan komt je quilt nooit onder
in de kast terecht!
Ook die andere les is het vermelden waard: de aanhouder wint (doorzetten
met het onder de knie krijgen van die lastige quiltsteekjes gaat uiteindelijk
toch ooit resultaat opleveren...).
Een mooie zin, die ik pas tegenkwam, vind ik wel op zijn plaats als
afsluiter van dit blogje:

  "Als je plezier hebt in wat je doet,
    kun je iedere uitdaging aan".