zondag 26 april 2015

Ik ben er (meer dan) klaar voor!

We zijn er even heerlijk een midweekje tussenuit geweest, DH, Lotus
en ik, nu al weer meer dan een week geleden. Het was zalig even ont-
haasten in het huisje aan het Veluwemeer. We hebben genoten van
het mooie weer, korte uitstapjes gemaakt en lange wandelingen, al
dan niet op het strand. En 's avonds waren we lui voor de t.v.,
althans.... DH was lui voor de t.v., maar ik niet, want ik hou niet
van lui voor de t.v.
Nee hoor, doe mij maar een prutseltje met wat lapjes en draadjes!

En wat doe je dan, als je bijna naar de workshop van Irene Blanck
mag, en je hebt het patroon toch al in huis? Nou... blaadjes maken
voor het medaillon, omdat je zo graag wilt zien, hoe dat nou staat,
die blaadjes bij elkaar, in die - voor mij - toch wat anders-dan-andere
kleurtjes (en nee... ik heb ze nog niet vast-genaaid).
Ik ben best wel blij met het resultaat:
Geen reproduktiestofjes dit keer, hoewel ik die nog steeds prachtig
vind, maar heel veel effen lapjes, in zowel zachte, maar ook wat
hardere kleurtjes. Op de foto binnenshuis is jammer genoeg het
effect wat zachter, maar in het echt zitten er een paar "uitspringers"
tussen, en voor het eerst zit er zelfs oranje in!
Ik ben heel benieuwd hoe het gaat zijn, met heel veel effen erin, en
ook dat oranje, al zullen er zeker ook enkele printjes tussen komen.

Natuurlijk ben ik een braaf meisje, en heb het huiswerk ook helemaal
klaar. Heel veel biesjes in groen en bruin, aan kortere en langere stukken:
Ook nog maar wat cirkeltjes gemaakt, o-zo-handig om op voorraad
te hebben voor bijvoorbeeld bloemknopjes:




Nog maar 2 nachtjes slapen, en dan is het dus zover, de "Auntie Green's"-
workshop bij Aztec-Rose in Zwijndrecht.  Ik heb er zo'n zin in, die
2 dagen alleen maar quilt-dingen!!!

Omdat wij met vakantie waren vlakbij Nunspeet, stond een bezoek aan
de meer dan verrukkelijke quiltwinkel Stitchers Inn natuurlijk ook op
het programma, waar we weer zo hartelijk ontvangen werden door
eigenaresse Carmen. En moet je kijken, hoe de bandjes en kantjes, die
ik kocht, werden meegegeven op een aller-schattigst kaartje:
Het pakketje lieve stofjes ging ook mee, als achterkantje voor de
Kerst-ornamentjes, die ik ga borduren.
En ook een andere, meer dan bekende quiltwinkel werd nog bezocht.
Raden, waar deze vandaan komen:
Juist! We hebben ook nog een dagje in Zutphen rondgestruind, en
uiteraard "moet" ik dan naar het snoepwinkeltje van Petra Prins (ook al
heb je echt helemaal niets nodig, hoor  :)). Over snoepwinkeltje
gesproken: ze waren heerlijk, hoor, Gerda!!! Vooral DH kon ze zeer
waarderen en ik heb er nog net een paar kunnen redden voor op de
foto. Heel erg bedankt!!!

Nog een laatste foto, omdat ik een paar weken geleden ook nog een dagje
uit ben geweest met mijn jongste, naar de beurs in Rijswijk. Over het
algemeen vonden we het een klein beetje tegenvallen, en hadden we
de indruk, dat het allemaal wat kleiner was, maar we hebben ons enorm
vermaakt. En er is zelfs door jongste even geposeerd bij wat zij de mooiste
quilt vond:
Mijn eigen meisje-met-haar-(nep)parel-oorbel bij de zo bekende
"Girl with a pearl earring", weergegeven in stof! Binnenkort moet
ik haar een beetje gaan missen, want ze gaat op zichzelf wonen, met
haar vriendje, en over 2 weken wordt haar huis opgeleverd. Gelukkig
is het maar een paar straten hier vandaan, dus dat wordt nog vaak
even binnenlopen en mee-eten, denk ik.
Maar voordat we gaan klussen, eerst de workshop!!!
Jullie ook allemaal een heerlijke week gewenst!

vrijdag 10 april 2015

(Bijna) 50 tinten....

... groen!!!
Als "huiswerk" voor de Auntie Green's Garden-quilt over ruim 2 weken,
mag ik heel veel biais-strips maken in groen. En dat is bepaald geen straf,
want mijn lievelingskleur is groen. En in deze quilt mogen heel veel
tinten groen, dat is lekker levendig (naar mijn mening dan). Normaal gesproken vind
ik biais-strips maken best een saai werkje, maar niet als het voor een
nieuw project is; dan vind ik die voorbereidingen eigenlijk best wel erg
leuk.
Het zijn geen 50 tinten, maar toch wel heel wat verschillende.
Ander leuk werkje voor een nieuw project is natuurlijk het selecteren
van de kleuren. Heerlijk wikken en wegen, en snuffelen in de eigen
stash. Twee weken geleden heb ik mijn quiltkast opgeruimd, en ik ben
eigenlijk best wel geschrokken van de enorme voorraad lapjes, die ik
in relatief korte tijd heb opgebouwd. Maar toch.... soms net niet dat
ene kleurtje, dat je in je hoofd had. Zo kwam ik er ook achter, dat
geel een veel moeilijkere kleur is dan groen. Het is lastig om echt
mooie gele lapjes te vinden, en dan neig ik al gauw naar "cheddar",
een oranje-geel, die er altijd zo mooi uitspringt. Maar wat zal ik eens
gebruiken voor de "quilt van mijn tante"?
Mosterdgeel (ook erg favoriet, maar misschien niet voor deze quilt),
maisgeel (ja, dat moet er in) of zou ik die onderste durven (fel oranje)?
Heerlijk, dat selecteren voor een nieuw project, en misschien wel het
allerleukste quilt"werkje"!

Er is inmiddels ook nog stug doorgewerkt aan de sterretjes voor de
Mysteriequilt, en die zitten inmiddels alle 36 geappliceerd op hun
achtergrondblokje. Ze zijn allemaal verschillend.
Ik ben er achter gekomen, dat ik dat erg nodig heb, dat "verschillend",
anders verlies ik al snel mijn focus. En het blijft een nadeel van een
medaillonquilt. Hoe mooi ik de opbouw ook vind, de randen daarna,
en vooral de buitenste borders, worden steeds langer en hebben dan
meestal repeterende motieven. Heel veel repeterende motieven....
Dat vind ik gewoon niet zo leuk om te doen.
De banen moet ik nog aan elkaar zetten, maar dat gaat gebeuren in
de weken na de workshop van Irene Blanck, omdat mijn biaisreepjes-
huiswerk nu even voorrang had.

Tussendoor heb ik mijn nichtje van 11 jaar nog geholpen met het maken
van een beertje (dat was lang geleden!) van een pakketje van de Action.
Het was bestemd voor kindjes vanaf 8 jaar, maar ik zou het vreselijk knap
vinden, als een achtjarige dit zou kunnen met de synthetische rafelstof en
de summiere instructies. Aangezien mijn schoonzus niet eens een naai-
machine heeft, en de rest van de voltallige familie het op creatief gebied
af laat weten, heeft deze lieve tante maar liefst 2 avonden zitten naaien en
1 middag samen met mijn nichtje de finishing touches aangebracht.
Dat was niet voor niets, want trots dat ze was en blij met haar eigen beer:

Als laatste wil ik nog laten zien, welke prachtige aanvulling ik 2e-hands
voor een "prikkie" heb aangeschaft voor mijn quiltboeken-verzameling:
Het linkse een dikkerd met historische en andere wetenswaardigheden, en het
rechtse met 12 prachtige patronen, waarvan die op de cover vooral om te
smullen is. Ik ben er erg blij mee!

Iedereen een heel fijn weekend gewenst, met hopelijk nog wat van dat
heerlijke weer van de afgelopen dagen.
Zondag ga ik, traditiegetrouw, met mijn jongste naar Rijswijk; ik met haar
naar de Creadagen en zij met mij naar de Patchwork- en Quiltdagen!

donderdag 12 maart 2015

Het oefenlapje

Terwijl ik me door de sterretjesranden van de Mysterie-quilt
worstel (ik heb er 20, nog 16 te gaan...) even een blogje over mijn
oefenlapje, omdat ik er een flink aantal vragen over kreeg.

Deze quilt is best al wel een oud project, want ik begon eraan in
2009, een jaar nadat ik begon met quilten.
(bovenstaande foto is met flits genomen, voor het dubbelen, dus
de kleuren zijn hier helderder en feller dan in het echt)

Het is een project, dat ik deed met onze toenmalige quilt-Bee van een
winkel, die niet meer bestaat. Als basis hadden wij het patroon
"Reminisce" van Lori Smith, dat een patroon is voor een volledig
gepatchte quilt. Maar ook toen al had ik de wens om er applicatie
aan toe te voegen (die liefde voor appliceren is mettertijd alleen
maar groter geworden!) en ik verving een aantal gepatchte blokken
door een geappliceerd middenblok, dat ik vond in het boek
"Birds of a feather" van de dames van Blackbird Design.
De borders na de rand met de flying geese tekende ik zelf op
basis van het gegeven van het middenblok.


Mijn stofkeuze was nog niet zo "kleurrijk", en heel erg veilig, in deze
tinten creme, bruin en donkerrood. En dat vonden ze dus in die Bee ook;
dat er wel wat meer kleur in mocht en dat het een beetje saai was.
En als beginnend quilter ga je dan dus wel twijfelen.... en verdween de
top, nadat hij klaar was, in de kast en stortte ik me op een veel kleur-
rijker project.
Maar... heel veel steekjes in deze quilt zijn gemaakt tijdens de ziekte
en na het overlijden van mijn lieve pap, die ik nu al weer 5 jaar lang
elke dag mis. En eigenlijk is deze quilt me dierbaar, met alle herinneringen.
De kleuren zijn ook best wel kenmerkend voor mijn pap, want de kleuren
zijn allemaal warm, net als de herinneringen aan mijn pap.
Dus kwam deze top gewoon weer de kast uit, werd hij gedubbeld,
en op het quiltframe bevestigd en als oefenlapje gepromoveerd.


Het is met recht een oefenlapje! Want het is niet alleen de eerste
quilt, waarin ik appliceerde, het is ook de eerste quilt, waarop ik
het handquilten oefen op het frame. En dat gaat gelukkig steeds beter,
na al heel wat steekjes te hebben gezet.
Al moeten er nog heel wat volgen, want met een grid van 1/4 inch en
een oefenlapje van iets meer dan 2 meter in het vierkant, schiet het
niet erg op. Maar ooit komt hij af, en dan heb ik al een naam voor
deze deken-met-herinneringen. De enige passende naam is "Warmte"!

Een dierbaar oefenlapje dus, met heel veel "eerste dingen" en ook nog
een project met een andere les: Gewoon maken wat je zelf mooi vindt,
je eigen weg, smaak en gevoel volgen, dan komt je quilt nooit onder
in de kast terecht!
Ook die andere les is het vermelden waard: de aanhouder wint (doorzetten
met het onder de knie krijgen van die lastige quiltsteekjes gaat uiteindelijk
toch ooit resultaat opleveren...).
Een mooie zin, die ik pas tegenkwam, vind ik wel op zijn plaats als
afsluiter van dit blogje:

  "Als je plezier hebt in wat je doet,
    kun je iedere uitdaging aan".

woensdag 18 februari 2015

Om naar uit te kijken

Ik had haar best al een tijdje in huis, en ze lag lekker rustig in
mijn ruim bevoorrade kast. Eigenlijk moest ze daar ook nog wel
even geduldig blijven wachten, en was het nog niet de bedoeling,
dat ze er uit kwam...
Het patroon van de "Auntie Green's Garden" quilt van Irene Blanck.

Maar... Irene Blanck komt naar Nederland! Deze Australische quilt-
ontwerpster is ter gelegenheid van het verschijnen van haar boek
bij Quiltmania, in april in Nantes. En vervolgens reist zij nog even
door naar Nederland, om hier een workshop te geven, speciaal
voor deze quilt! En dat ook nog eens vlak bij huis, namelijk bij
Aztec-Rose-Crea in Zwijndrecht (klik voor info...).
Dus gewoon de gelegenheid om het patroon uit de kast te halen en
er toch aan te gaan beginnen, want wanneer krijg ik deze kans weer?
Bovendien een welkome afwisseling van het appliceren van de kleine
priegelstukjes van "Phebe", want de bloemetjes en blaadjes van
Auntie Green zijn een stuk groter (en waaien dan van de zomer ook
niet zo snel weg, als ik buiten wil werken).
(het patroon van Auntie Green ligt links en dat van Phebe rechts)
En de besjes zijn ook een flink stuk groter:
(zie je mijn Phebe-besje daar liggen, met dat draadje eraan? Zo niet,
even op de foto klikken...; het scheelt echt best wel!)

Irene Blanck ontwierp deze quilt als haar interpretatie van de antieke "Auntie
Green's Coverlet", waarvan een afbeelding is opgenomen in het bekende boek
van Annette Gero, "The fabric of society" (staat hoog op mijn verlang-
lijstje, maar heb het nooit aangeschaft, omdat het zo prijzig is).

Dus ik heb mijn plaatsje gereserveerd! Deze kleine lieve schat mag dan
2 daagjes met mijn DH mee om op de zaak als secretaresse te fungeren:
(maar of ze daar wat aan hebben? Gezellig is ze in ieder geval wel!).

Zo'n nieuwe quilt is ook weer een prachtige aanleiding om eens door
de eigen "stash" heen te gaan voor geschikte stofjes. Ik heb er in mijn
verzameling best al wat kunnen vinden, en al het een en ander aangevuld,
want mijn stoffencollectie bevat toch grotendeels reproductiestoffen, en
ik wil voor Auntie Green een wat meer romantisch/antiek kleurenpalet
gebruiken. En een nieuwe achtergrondstof was uiteraard ook nodig!
Maar wat ik absoluut van mijzelf klaar moet hebben, voordat Irene Blanck
eind april komt, is de top van de Mysteriequilt. Dus voorlopig zie ik
sterretjes!

Wil je meer lezen en zien over Irene Blanck en haar quilts?
Ze heeft een heel mooie website:  focusonquilts (klik).


zondag 1 februari 2015

De Bloggers-Bee in Katwijk

Gisteren had ik opnieuw het genoegen om voor de tweede keer te
zijn uitgenodigd voor de Bloggers-Bee in Katwijk, die Yvonne al
voor het 4e jaar organiseerde, samen met haar man en de dames van
de Katwijkse Bee. Ik was er voor de tweede keer bij, en wat heb ik
weer genoten van deze quilt-feest-dag!
Het was een weerzien met oude bekenden, waarvan ik sommigen dus
echt een jaar geleden voor het laatst had gezien. Na de ontvangst met
koffie (met taart...) en het officiele openingswoordje van Yvonne, werden
we om te beginnen allemaal verwend met een schattig tasje met nog
lievere inhoud:
Daarna werd er genoten van wat iedereen had gemaakt dit afgelopen
jaar, en dat was echt een indrukwekkende hoeveelheid!
Wat te denken van deze Stonefields van Karen , die echt helemaal klaar
was!
Ze heeft hem laten doorquilten op een longarm-machine, en dat kan ik
me heel goed voorstellen, want dit zou jarenlang quiltwerk zijn, zo'n
gigantisch grote (maar ook gigantisch mooie) quilts als het is.
En ook Martine is al heel ver met haar eigen indrukwekkende versie
van de Stonefields:
Deze "Red Home" van Patricia is echt een plaatje geworden (en ook
helemaal klaar... zucht):
En deze blauw-ecru quilt van Lida, ook geweldig:
Die moest echt van dichtbij bewonderd worden!
En dan natuurlijk deze heel erg mooie, en heel persoonlijk ingevulde
versie van "The Prince" van Judith. Ik vind vooral het middenblok
helemaal geweldig, zo persoonlijk ingevuld en met de tekst-rand
in rijgsteekjes erin. En de plaatjes in de hexagonnetjes en rondjes
zijn lieverdjes, waar je naar blijft kijken:
Wat te denken trouwens van deze prachtige quilt, ook van Judith:
Niet door haarzelf gemaakt, maar door hele lieve quiltvriendinnen, die
dit haar als verrassing gaven voor haar 50e verjaardag... Wat een liefdevol
gebaar, en wat een dierbare quilt zal dit zijn.
En last-but-not-least (we gingen al bijna weer naar huis, toen deze achteloos
tevoorschijn werd gehaald), de adembenemend mooie "Les Soeurs"
van Carina:

Ik vind de stofkeuze prachtig! Heel spannend, en erg levendig. Een plaatje!
En er werd niet alleen genoten van quilts, die klaar of bijna-klaar waren,
maar ook van kunstige breisels, zoals de schaapjesshawl van Debby:
En deze mooie breisels (ook shawls) van Else, allebei volgens hetzelfde
patroon, maar toch weer heel anders door het garengebruik:
En dit lieve applicatie-werkje is trouwens ook van Else. Een plaatje, zo met
dat zigzagbandje in het ovale venstertje. Heel klein en heel lief!
Tussen het genieten van elkaars werk door, werden er ook de nodige steekjes
gezet, en dat in allerlei soorten, van quiltsteekjes tot patchworksteekjes,
en van borduursteekjes tot breisteekjes.
(detail borduurwerk van Debby.... geweldig, en die kleuren....).
En er kwam zowaar ook een erg moeilijk Dear Jane-blokje af van
Yvonne :
De Dear Jane-blokjes van Patricia zijn trouwens ook zo mooi, zo bij elkaar
in de rood-rose kleuren (ik ga toch steeds meer twijfelen of ik het toch ook
maar weer eens moet oppakken, mijn Jane, maar er zijn zoveel mooie
projecten, dat ik gewoon soms niet meer weet, wat mijn absolute voorkeur
heeft... ).
De gezamenlijk meegebrachte lunch smaakte, samen met de door Yvonne
gemaakte soep, heerlijk en was natuurlijk weer erg overdadig:
Na de lunch was er wat mij betreft het hoogtepunt van de dag.
Caroline kwam met een verzameling antieke quilts, die zij in de loop der
jaren heeft verzameld en die zij vaak op een heel bijzondere manier in haar
bezit heeft gekregen. Zij kan hier heel boeiend over vertellen en je kunt je
de geschiedenis van de quilts daardoor levendig inbeelden.
Zoals deze crib-quilt, gemaakt voor een baby'tje, in de kleur "poison-green":
De groene kleur werd verkregen met behulp van arsenicum, waarvan destijds
de gevolgen nog niet bekend waren... Je moet er toch niet aan denken, wat
er met deze baby gebeurd kan zijn, als hij of zij op zijn dekentje sabbelde?
En deze quilt, van oude Archie, die waarschijnlijk zijn hele leven op zijn
bed heeft gelegen:
En een heel mooie, verwassen, dus heerlijk zachte Grandmother's Flower
Garden-quilt:
Caroline, hier met een schort, gemaakt van een feedsack-stof,
 verzamelt ook gewoon antieke blokken, die ze dan op deze manier
toegestuurd krijgt (met het papieren kranten-patroon er nog onder!):
Of quilts, die nog niet helemaal af zijn, of nog niet gedubbeld zijn.
Zij maakt van deze blokken tops en daarna quilts, of ze quilt de quilts,
die nog niet af zijn en herstelt ze dus als het ware in hun eer. De conserva-
tors van textielmusea vinden, dat dit eigenlijk niet zou "horen" en dat je
ze moet laten zoals ze zijn. Nou, ik vind het fantastisch, dat Caroline ze
op deze manier nieuw bestaansrecht geeft en ze de eer geeft, die ze
toekomen! Want ooit zal de maakster dit toch heus in gedachten hebben
gehad, dit eindresultaat, waaraan zij zelf door allerlei omstandigheden
niet is toegekomen:
Mijn favoriet uit haar verzameling was deze Double Wedding Ring
van jaren '3- stofjes, met Amish quiltwerk:

Het is een lang verslag geworden, met veel foto's, maar ik hoop, dat jullie
een beetje hebben kunnen meegenieten van deze dag, waarvan ik nog heel
lang zal nagenieten.
Yvonne, nogmaals heel erg bedankt voor deze dag-met-een-gouden-randje,
en Caroline voor de show-and-tell van je dierbare quilts!

maandag 19 januari 2015

Wat een weekend was het!

Het afgelopen weekend was heftig, maar heerlijk! Ik heb er heel wat
kilometers op zitten, maar ze waren de moeite meer dan waard.

Zaterdag was het vroeg op en op pad naar de dag met Edyta Sitar
van Laundry Basket Quilts bij Petra Prins in Zutphen.
De van oorsprong Poolse Edyta is ontwerpster van quilts en inmiddels
ook van patronen, handige tools als mallen en sjablonen en schrijfster
van heel inspirerende quiltboeken. Ook ontwerpt zij prachtige stoffen-
series voor Moda, waarbij zij batiks combineert met katoenen prints.
Geholpen door haar geduldige man Michael (de enige man in het
gezelschap) hield zij een trunkshow (waarvoor 4 volle "trunks" waren
meegekomen uit de USA) van een overweldigend aantal quilts, allemaal
heel herkenbaar als een "Laundry Basket"-quilt, maar ook allemaal heel
verschillend.

De heel dynamische, energieke Edyta kan bevlogen vertellen over haar
quilts, en wisselt het af met heel veel tips en trucs om zelf toe te passen.
Een kleine impressie van de quilts, die zij bij zich had:
 Deze, de "Prairie Peony", vind ik wel een van de mooiste:

Extra speciaal was ook, dat ik op deze dag een paar quiltsters ontmoette,
met wie ik alleen maar contact had via onze blogs, en nog nooit in het
echt had gezien. Wat leuk om nu eindelijk eens kennis te maken,
Sis (die er samen met haar vriendin Marianne was), Ineke en Phyllis!
Ook bij hen kun je mooie verslagen-met-foto's vinden op hun blog.
En dat is maar goed ook, want halverwege de trunkshow gaf mijn
fototoestel te kennen, dat hij het wel welletjes vond, dus helaas heb
ik geen foto's kunnen maken van de workshops, die Edyta 's middags
gaf, en die best wel een openbaring waren voor een handwerk-mens
zoals ik, omdat op de manier van Edyta het mogelijk is om in een
record-tempo ook heel mooie quilts te maken!

De dag was perfect verzorgd door Petra Prins en haar lieve medewerksters,
en de goodybag had een verrukkelijke inhoud:

We werden verwend met een heel mooi stofpakketje, een klein schaartje,
en een pakketje om een speldenkussentje met vlindertje te maken.
De boeken links op de foto had ik al en heb ik door Edyta laten signeren,
en het patroon helemaal rechts op de foto heb ik gekocht als aandenken
aan deze fijne en inspirerende dag. Ik ga dat toch eens proberen, om zo'n
shooting-star blok te maken. Edyta heeft daar een handige en snelle
werkwijze voor verzonnen en deelde haar kennis heel gul met ons.

Deze zaterdag was dus echt een zaterdag met een gouden randje,
super verzorgd en met zo'n inspirerende quiltster.
Maar het weekend was nog niet voorbij... Want de andere dag werd
zij
ingeladen en gingen quiltvriendinnetje Debby en ik naar deze
voor quilters zo bekende quiltplek:
Wat was ik blij, dat ik met Debby mee mocht rijden (dank-je-wel!!!), want
twee keer in een weekend naar het verre oosten van het land, is wel veel
van het goede. Maar zeker de moeite waard, dat wel!
Want we gingen naar de Singertjesdag bij Atelier Bep, waar het zoals
altijd weer een gezellig weerzien was met oude bekenden, we in de
watten werden gelegd door Bep en haar man, en we met een lief
projectje aan het eind van de dag weer naar huis gingen. Ook deze dag
had ik zeker niet willen missen en is weer voor herhaling vatbaar.
Het was me dus het weekendje wel. Maar wat een heerlijk weekendje....
Ik ga er nog heel lang van nagenieten, dat weet ik zeker!