donderdag 7 juni 2018

Verliefd op Denver.

Ik had best nog wel wat projecten liggen, daar niet van, en die worden ook
niet vergeten, daarvoor zijn ze veel te mooi en te leuk...
Maar toen ik hoorde, dat deze quilt op patroon zou worden gezet, ben ik als
een blok gevallen! Het was een van de eerste quilts, die ik op mijn Pinterest
plaatste, en ik ben er al jaren helemaal verliefd op.
Het voorwerp van mijn liefde wordt in het patroon de "Denver`quilt" genoemd,
naar het Denver Art Museum, waar de quilt verblijft (maar waar hij slechts 1x
in een expositie te zien was). Toch is het een bij veel quilters bekende quilt,
al was het alleen al door de kenmerkende traandruppel-vormige border in het
midden:

Het origineel van deze quilt is gemaakt in Engeland, als een medallion
bedcover, ergens uit begin 1800, en de maakster ervan is helaas onbekend.
Hij is geheel met de hand geappliceerd, met zijde geborduurd en met de hand
gequilt.
De quilt werd geschonken aan het Denver Art Museum door
mevrouw Amy Stearns Goodell in 1991, een lerares uit Denver, die de quilt vond
tijdens de periode, dat zij les gaf  in Londen. Vervolgens verhuisde zij terug naar
Denver, waar zij de quilt schonk aan het Denver Art Museum, als onderdeel van
haar Neusteter Textile Collection.
Detail van de originele quilt:

Degenen, die mijn blog al een tijdje volgen, zal het niet verbazen, dat
ik ervoor bezweek, toen ik hoorde, dat de Australische ontwerpster
Carolyn Konig toestemming vroeg en kreeg  van het museum, om deze
quilt op patroon te zetten, waarvoor zij een paar dagen samen met de
curator in het museum verbleef.  Zodra (een deel van) het patroon uit-
kwam, heb ik mij opgegeven!

Daarna kwam het heerlijke werk van het selecteren van de stofjes.
Ik wil zo dicht mogelijk bij het origineel blijven en heb in mijn (gelukkig
inmiddels best wel omvangrijke) reproduktie-stofjes-voorraad al een
aardig mooi begin gevonden:
Er zit heel veel bruin, in heel veel verschillende nuances, in deze quilt.
En laat ik nu dol zijn op bruin (waar hoorde ik ooit, dat "bruin geen kleur
is"; voor mij is het de kleur van chocolade!).
De achtergrondstof is een primitive muslin, met "vlekjes" en heel geschikt,
vind ik.
Het was wel even slikken, toen het patroon binnen kwam, want er wordt
geappliceerd op een lap stof van 2.75 meter lang... Dat vergt flink wat
voorbereiding om alles straks mooi symmetrisch te krijgen! Dus met die
voorbereiding ben ik al een paar maanden geleden begonnen.
Daarna konden de eerste "chocolade-druppels" worden voorbereid en op
de lap gespeld.
Gelukkig heb ik een joekel van een lichtbak, en dat is een hele uitkomst
bij deze quilt:
(niet te zien op deze foto is, dat hij ook gedrapeerd over de vloer ligt).

Ook heel grappig is het feit, dat de druppels niet allemaal hetzelfde zijn, dus
niet gemaakt met een mal, maar per stuk. Sommige wat kleiner, andere wat
groter, smaller, boller... uiteindelijk kwam het helemaal goed en paste mijn
voorbereide midden-medaillon keurig netjes in elkaar, zonder openingen,
en dat was een hele opluchting, met 36 x 4 druppels.


 (sorry voor de wat fletse foto, het was net voordat ik naar bed ging 's avonds,
dus met lamplicht, maar ik moest het weten...).

Inmiddels ben ik bezig met de eerste applicatiesteekjes, en heb ik de
middenster voorbereid. Dat appliceren vergt ook wel even een iets
andere techniek dan appliceren op een blokje van een luttel aantal inches
overigens, maar het gaat nu heel goed!

Ik ben helemaal verliefd op "Denver" en verheug me heel erg op de komende
tijd, waarin ik aan hem ga werken. Het zal langzaam gaan, want er zijn nog
2 projecten, waar ik, voor de nodige afwisseling, aan zal gaan werken (en
bovendien is "Denver" geen "portable project", dat gemakkelijk overal mee
naar toe kan ;)). Maar zoals altijd geldt voor mij ook hier weer, dat de reis
belangrijker is dan de eindbestemming!


Ook in de kleuren van deze projecten zit de nodige afwisseling...



donderdag 17 mei 2018

Rommelweekjes

De afgelopen weken (misschien zelfs wel maanden) waren rommelig,
gevuld met allerlei huis-tuin-en-keukenklusjes en er kwam weinig uit
mijn handen op handwerkgebied.
Het begon met een herinrichting van mijn quiltkamer, want mijn oude
bureautje had zijn beste tijd gehad. Bij het grote Zweedse warenhuis
een mooi, nieuw en veel groter bureau aangeschaft, en er bleek zelfs nog
plek over voor een snijtafeltje met een splinternieuwe, supergrote snijmat.
Gelijk maar even de kasten opgeruimd en opnieuw ingedeeld, dus voor
wat betreft mijn quiltkamertje ben ik er wel helemaal klaar voor!
Maar het ritme wilde nog niet echt komen, en ik was nog een beetje
"zoekende" naar een project, dat mij net zo zal gaan boeien als de
Palampore dat gedaan heeft. Niet, dat er niets meer in die kast lag, hoor...
We gingen een weekje naar het heerlijke huisje aan het Veluwemeer om
te genieten van dit uitzicht
En daar wapperde warempel zo maar, na een paar daagjes, een nieuw
blokje voor de Noah&Matilda quilt aan het strand!
Deze quilt blijft mij dus best wel boeien, en ik vind het appliceren van
de duidelijke belijning van de traditionele blokjes, in het simpele, klassieke kleurenpalet
heel fijn om te doen. Dus wordt dit zeker een project om mee verder te gaan!

Verder ben ik weer een dag in de week oppas-oma
op kleine Anne-Belle, en hoewel ze een heel zoete baby is, die nog veel slaapt,
heb ik dan toch niet de innerlijke rust om te gaan zitten appliceren (in de weten-
schap, dat dit vaak moet worden onderbroken).
En aan Lotus ligt het ook niet, want die maakt het prima, en je zou echt
niet zeggen, dat ze een paar maanden geleden zo ziek was.

Wat ik wel heb gedaan, is een schattig speldenkussentje maken, ontwerp
van Atelier Soed Idee, waarvoor ik het pakketje vorig jaar gekregen had
van jongste kind. Een fijn tussendoor-werkje met snel resultaat:
Ook nog heerlijk een dagje op stap geweest met lieve quiltvriendinnetjes
naar Quilt-it & Dotty in Overloon (blijft een heel eind rijden, wat echt
jammer is, anders kwam ik er zeker veel vaker), want daar kwamen de
Triplett Sisters (Kay en Lori Lee) met een lezing en show-and-tell van
adembenemend mooie sterrenquilts! Wat was dat genieten en wat kijk ik
nu al uit naar het nieuwe boek, dat zij volgend jaar gaan uitbrengen.
Foto's van de quilts maken was helaas niet toegestaan, maar wel begrijpelijk,
want deze quilts komen in dat boek.
Wel ging ik samen met de aardige en vrolijke Lori Lee en Kay op de foto,
en liet ik de boeken, die ik al van hen heb, signeren.
Het leverde mij ook een heerlijk tussendoor-werkje op: het begin van een
sterrenquiltje met paperpiece-diamantjes en in de hoekblokken komen
straks de John Hewson-vogeltjes in broderie perse-techniek. Dus wordt
dit mijn tussendoor-voor-bij-de-tv-of-visite werkje! Heel fijn om te doen
als je je niet al te zeer wilt concentreren.

Maar een groot, concentratie-vergend project zit er inmiddels aan te komen!
Ik ben helemaal uit de rommel-periode en ga me er volop mee bezighouden.
Alleen deze keer ga ik me niet alleen bezighouden met 1 project, maar ik
ga proberen om er aan 3 tegelijk te werken!!! Dat is volkomen nieuw voor
mij, en het zal de snelheid niet ten goede komen, maar de afwisseling wel!
Dit is alvast het prille begin van mijn grootste project, en in volgende
blogjes zal ik meer vertellen over de werkjes, die ik de komende maanden
zal gaan doen.

Iedereen alvast een  heel fijn weekend gewenst! Ik ga genieten van de
eerste bos pioenrozen; ze zijn er weer, en deze witte zijn favoriet!


woensdag 21 maart 2018

Met liefde in ieder steekje!

Het babyquiltje voor Anne-Belle is helemaal klaar! Het heeft wat langer geduurd,
dan eigenlijk de bedoeling was, maar het was ook wel leuk om de toekomstige
eigenares van het quiltje al te kennen, voordat ik het afmaakte. Er ging nu
misschien nog wel meer liefde in ieder steekje zitten, dan er al zat...

Ik ben heel blij met het resultaat van de inspanningen van de afgelopen
5 maanden, want zo lang duurde het, voordat het af was (ik weet het,
ik begon een beetje laat, maar ik wilde de top van de vorige quilt, de
Palampore, eerst klaar hebben).


De kleurtjes zijn zo anders, dan de wat stevigere kleuren, waar ik normaal
gesproken graag mee werk, maar ook wel een heerlijke afwisseling!
Ik heb ze gekozen met mijn dochter en haar wat meer brocante, romantische
smaak in mijn gedachten, en natuurlijk het feit, dat ik oma werd van een
klein, lief meisje.

Het patroon komt uit het onvolprezen, mooie boek van Brigitte Giblin,
"Feathering the Nest 1" en het is de Baby Hexagon Quilt. Ik ben nog
steeds heel blij met de tip van een bevriend quiltster, om dit patroon te
maken, omdat het tijdloos is, niet te kinderachtig, en het quiltje hopelijk
over een paar jaar nog met veel plezier wordt gebruikt.
Ik heb het patroon op een paar punten een beetje veranderd, zoals in
de strook met de verschillende rose blokjes, en in de smalle, grijze
biesjes daarnaast.

Het was bovendien de eerste quilt, waarin ik heel veel heel kleine
hexagonnetjes van 1/2 inch heb genaaid, en ik moet zeggen, dat het
maken van hexagonnetjes naar meer smaakt. Echt leuk om te doen!


Het quiltwerk heb ik machinaal gedaan, zoals ook de bedoeling was (anders
had Anne-Belle inmiddels al gelopen, vrees ik...), en eigenwijs als ik altijd
ben, ben ik daaraan begonnen, voordat ik les heb gehad hierin. Alleen de
allerlaatste rand heb ik na de lessen gequilt. De motieven heb ik zelf
getekend, en dat was heel leuk om te doen. Free-motion zijn die niet
geworden, want ik wilde ze in het centrale deel echt symmetrisch hebben.
Bijna was ik geneigd om tussen de veren en het hexagonmotief, ook nog
een vulpatroon aan te brengen (ik ben wel van intensief quilten ;)), maar ik
heb het niet gedaan, om het quiltje toch meer soepelheid te laten houden.
In het stofje met de bosdieren heb ik rondom de dieren gequilt, en tussen
heel veel bomen, blaadjes en struikjes door, en het effect is zo leuk!
Om alle hexagon-diamanten heen heb ik in-the-ditch gequilt, wat best een
lastig klusje was.
Het allerlastigste klusje (nou, zeg maar gerust klus), was evenwel de schulp-
rand, die ik er absoluut aan wilde hebben. En dan een schulprand zonder
binding! Nu is een schulprand normaal gesproken geen punt, maar een schulp,
waar al batting achter zit.... het motief komt dan eigenlijk aan de verkeerde
kant van de stof. Beetje moeilijk uit te leggen, maar het is eigenlijk vanaf
de verkeerde kant werken. Maar na heel veel gepieker en gepuzzel, en een
hoop rijgwerk is het me gelukt, en ik vind, dat het het quiltje nu net een
extra lieflijke afwerking geeft.

En natuurlijk een label op de achterkant:

Inmiddels is het quiltje met veel liefde gegeven en het is wonderbaarlijk,
hoe mooi het past in het kamertje, terwijl de stofjes al gekocht waren,
voordat het kamertje werd ingericht...
Ik denk, dat Anne-Belle en haar mama er heel blij mee zijn!
Het quiltje is al in gebruik en uitgebreid bewonderd:
Ik heb nog nooit iets gemaakt, waarin zoveel liefde is meegestikt
in ieder steekje, dat snapt iedereen, die dit lieve toetje ziet!




woensdag 14 maart 2018

Schaamtelijk verwaarlloosd....

... heb ik mijn blog, want het is bijna 6 weken geleden, dat ik hier een
stukje plaatste. Maar het kwam er gewoon niet van, en het bloggen kost
toch best wel een hoop tijd, met foto's downloaden en vooral inspiratie
vinden om toch iets leuks neer te typen. En als je dan een periode heel
even erg druk bent met andere, prive-dingen, die veel aandacht en zorg
behoeven, dan schiet het er dus bij in.


De zorg en aandacht is de laatste weken vooral naar mijn lieve meisje
Lotus gegaan. Direct na de workshop Machinequilten zijn wij met haar
in het dierenziekenhuis in Utrecht beland, want ze had heftige pijn.
Uit de MRI-scan bleek dus, dat zij een hernia heeft, dus is die pijn heel
begrijpelijk. Gelukkig gaat het nu, een paar weken verder, met heel veel
rust en heel veel medicijnen, enorm veel beter met haar en zou je niet
meer zeggen, dat zij er een paar weken geleden zo slecht aan toe was.
Het blijft afwachten, maar momenteel wordt een operatie haar (en ons)
bespaard, gelukkig, en daar ben ik heel blij mee.

Maar jullie hadden nog een verslagje tegoed over mijn ervaringen
bij de Masterclass Machinequilten, dus dat ga ik nu even goed maken.

Het waren 3 geweldig leuke, gezellige, leerzame en intensieve dagen!
Ik had van mijzelf echt niet verwacht, dat ik het machinaal quilten zo
leuk zou gaan vinden, verstokt handquiltster als ik ben/was.
Monique is een heel geduldige, goede lerares met enorm veel ervaring.
Kijk maar eens naar haar werk:
Dat is toch echt ongelooflijk mooi?

We hebben 3 dagen hard geoefend, goed opgelet, aantekeningen gemaakt,
fouten gemaakt, geploeterd, maar vooral.... genoten! En na die 3 dagen
ben ik zeker niet ontevreden met het resultaat:

Dat genieten was het ook van de verrukkelijke, uitgebreide lunches, waarmee
wij werden verwend. Zeg nou zelf, dit is toch zalig:

Het was een openbaring, dat het quilten gewoon kon op mijn 27 jaar oude
Bernina, zonder bsr of computerbesturing. Het is zo goed bevallen, dat ik
mij heb opgegeven voor de vervolgcursus in het najaar, naturlijk weer
bij Monique en Marianne.
Ga ik nu al mijn quilts machinaal quilten? Nee, zeker niet! Er blijven
quilts, die ik echt nooit machinaal zal quilten, zoals de quilts, die ik
met de hand heb geappliceerd. Maar er zijn zeker quilts, die zich heel
goed lenen voor het machinaal quilten, zoals gebruiksquils of quilts,
die heel veel naadjes hebben, en bovendien zijn er met machinaal quilten
effecten te bereiken, die moeilijk met handmatig quilten te bereiken zijn.
Dus ik vind, dat machinaal quilten naast het handquilten een fijne extra
techniek is om toe te kunnen passen!

vrijdag 2 februari 2018

Met de machine (???)

Het was vanaf het begin de bedoeling, dat ik het babyquiltje voor Anne-Belle
met de machine zou gaan quilten. Gewoon, vanwege de tijd, die het met de
hand quilten vergt. En ik ben al aan de late kant...
Maar het machinaal quilten is voor mij veel minder comfortabel dan het quilten
met de hand. Geef mij maar een naald en een draad, stilte, en verder niks.
Alleen voordat het quiltje klaar zou zijn, zou mijn kleinkind waarschijnlijk
haar eerste stapjes doen. Dus nu toch maar de hele andere techniek van het
machinaal quilten aan het proberen. Dingen als draadspanning, verzinken van
een transporteur, hoe aan- en af te hechten, en een snorrende machine; het is
allemaal vrij nieuw voor mij. En het zogenaamde "free-motion" quilten is
gewoon doodeng!

Ik kan er nog steeds niet veel van laten zien, want mijn dochter ontgaat niks
op social media, dus hierbij wat heel kleine "tipjes van de sluier".
Ik begon met het tekenen van veren, voor in bepaalde hoeken van de quilt.
Dat is een leuk werkje, en helemaal niet eng!


Het free-motion quilten van deze veren, zo uit de hand op de stof, daar
moet ik dus helemaal nog niet aan denken. Hoe zou ik dat ooit symmetrisch
hetzelfde krijgen in alle hoeken?

Dus gewoon overgenomen met een blauwe stift, en er overheen gequilt.
De rest heb ik veel "in the ditch" gequilt, vooral tussen een heleboel heel
kleine hexagonnetjes. En net buiten de naden, wat ook wel te doen is.
Ik heb geprobeerd te "meanderen" en het bosdierenstofje leende zich mijns
inziens goed voor het quilten rondom de dieren en tussen de kleine blaadjes
van de bomen. Alleen de hoeveelheid werk... valt best nog tegen.


Ik en mijn 27 jaar oude Bernina doen enorm ons best, en hopelijk duurt
het nu niet lang meer. De kekke, witte anti-slip handschoentjes (ik lijk
wel Michael Jackson ;)) zijn ook superhandig!

Dit alles eens overpeinzende (de tijd, die het vergt om met de hand te
quilten, en de grotere snelheid, waarmee machinaal gequilt kan worden)
heeft mij wel doen besluiten om eens wat meer te gaan leren over het
machinaal quilten. Ik denk er niet over, om mijn grote, hand-geappliceerde
quilts als de Palampore met de machine te quilten, maar andere projecten,
zoals echte gebruiksquilts... misschien toch wel! Dan wil ik het uiteraard
wel gelijk heel erg goed leren. Dus toen ik de tip kreeg van een bevriende
quiltster, dat er niet zo heel ver bij mij vandaan een masterclass Machinaal
Quilten zou worden gegeven, heb ik mij opgegeven, en volgende week
gaat het gebeuren! Ik ben heel benieuwd hoe ik zo'n niet-handmatige
techniek ga beleven.
De class gaat worden gegeven door de heel getalenteerde Monique de Canne
en wordt verzorgd door Marianne bij Quilt aan Zee in Ouddorp. Dus met de
juf, de locatie en de verzorging zit het wel goed. Over mijn eerste machine-
ervaringen gaan jullie nog horen.

Ik heb veel lieve reacties gekregen na de geboorte van de kleine Anne-Belle,
waarvoor mijn dank! Het gaat heel goed met haar. Ze was een heel klein
baby'tje, maar doet goed haar best om groter te worden:
(hier kijkt ze naar de Steiff-beer, die deze oma voor haar kocht).

Verder lees ik elke dag een stukje in het (eerste?) boek van
Yvonne van Rijn. Vorige week was ik weer te gast op de jaarlijkse
Bloggers Bee van Yvonne, en daar presenteerde zij vol trots dit boek.
Het is heerlijk om te lezen, en een feest van herkenning voor quilters!
Op haar blog kun je zien, hoe je zelf ook een exemplaar kunt bemachtigen;
een aanrader.


Een fijn weekend allemaal, en binnenkort hier een verslagje van mijn
eerste geklungel met de naaimachine.


zondag 24 december 2017

Anne-Belle

Gisteren is onze prachtige kleindochter Anne-Belle geboren...


Klein, maar kerngezond, en zo'n mooi, lief meisje.
Ik mocht bij de bevalling zijn en dit was een ervaring om voor
altijd te koesteren.
Een nieuw leven, zo gaaf en puur, het is een groot wonder.
Het worden heel speciale Kerstdagen en ik ga er heel intens
van genieten. Daarom zal ik niet veel op social media zijn,
maar weet, dat ik elke reactie lees, en dat ik jullie betrokkenheid
en alle lieve berichtjes, die ik inmiddels al kreeg, zeer waardeer.

Ik hoop, dat iedereen net zulke gezegende Kerstdagen zal
hebben als wij. 

donderdag 21 december 2017

Stil, maar niet rustig

Het is de afgelopen maanden stil geweest hier op mijn blog, maar dat
wil niet zeggen, dat het rustig is hier. De stilte is gewoon het gevolg
van het stiekem werken aan het project voor een klein meisje.
Heel veel hexagonnetjes werden er gemaakt,
vervolgens uitgelegd tot bloemetjes en zogenaamde "diamanten"
en daarna met kleine steekjes aan elkaar genaaid.

Het is voor mij de allereerste keer, dat ik een wat groter project maak met
hexagonnetjes (van een halve inch in dit geval), op een enkele hexagon-
bloem na, en ik moet eerlijk zeggen, dat ik er erg van geniet. Het is een
heel relaxed werkje, en makkelijk tussendoor te doen (even een kwartiertje
bij de koffie), mee te nemen (tijdens het oppassen op de kleinkindjes) of
bij de televisie.
En na de stevigere, heldere kleuren van de Palampore is het werken met
deze zachte, lieve tinten en de schattige motiefjes heerlijk!

Al valt de hoeveelheid werk ook weer erg tegen, zoals eigenlijk alles van
het quilten. Je verkijkt je echt snel op het werk, dat er nog in gaat zitten.
Ik ben begonnen in de eerste week van september, in onze vakantie en nadat
de Palampore-top klaar was en dacht de klus wel even te klaren in een maandje
of 2, maar dat loopt toch weer anders, met allerlei prive-dingen, die ook veel
tijd nemen. Maar ik heb het maar losgelaten, dat het voor de geboorte van
onze kleindochter klaar moet zijn, en vind de aandacht voor mijn gezin, dat
momenteel even nodig is, belangrijker. Toch ben ik momenteel aan de
laatste border bezig van dit lieve cribquiltje, dus hoop volgende week aan
de afwerking te kunnen beginnen. Die afwerking is een beetje intimiderend,
want ik heb besloten om dit quiltje met de naaimachine te gaan quilten (wie
had dat gedacht?), vanwege de snelheid, maar voel me daar nog enigszins
onzeker in, maar wie niet waagt...
Dus al met al was er weinig te bloggen, want de a.s. mama mag er nog niet zo
veel van zien! Misschien alleen een stukje achterkant...

Volgende week is eigenlijk "de datum", waarop ukkie wordt verwacht, al
hebben wij de ervaring, dat onze kleinkindjes er altijd wat langer voor
uittrekken dan de gemiddelde 40 weken.  Voor de a.s. mama is het
gewoon hard nodig, dat ze komt, want vooral de laatste weken heeft ze
het erg zwaar en heeft zij zelf te kampen met nogal wat vervelende gevolgen
van haar zwangerschap.
Inmiddels is er een allerliefst kamertje, dat klaar is voor de komst van ukkie.
Ik vind het prachtig "gestyled" door mijn kind.  Er zitten heel wat
handgemaakte spulletjes in, zoals het zwanenhoofd boven het bedje, en
ik heb er zelf ook zo'n zwak voor, handgemaakte dingen...
Een spannende tijd dus hier, maar ook een mooie, verwachtingsvolle tijd.
En dat allemaal zo net voor de Kerstdagen...

Tussendoor heb ik ons huis subtiel in Kerstsfeer gebracht. Eigenlijk met
maar heel weinig, alleen een kleine Kerstboom, wat extra klokjes van
zink, en vooral wat natuurlijk Kerstgroen.

Ik kijk uit naar de Kerstdagen, die hopelijk wat rust brengen in ons hectische
leven (mijn man heb ik vooral de laatste 2 weken nauwelijks gesproken, en
dat is zeker een nadeel van een eigen bedrijf), wat gezelligheid, lekker uit
eten met familie, een goed gesprek, en waarschijnlijk zelfs nog wat steekjes.

Ik wil jullie bedanken voor de vele leuke en lieve reacties, die ik altijd
op mijn blogjes krijg en ben dankbaar voor de goede vriendschappen,
die hieruit zijn ontstaan. Zodra ons kleinkind er is, horen jullie het, en
anders wil ik jullie op deze plaats alvast Heel Gezellige Kerstdagen
wensen en een mooi, creatief, maar bovenal gezond 2018!