woensdag 18 februari 2015

Om naar uit te kijken

Ik had haar best al een tijdje in huis, en ze lag lekker rustig in
mijn ruim bevoorrade kast. Eigenlijk moest ze daar ook nog wel
even geduldig blijven wachten, en was het nog niet de bedoeling,
dat ze er uit kwam...
Het patroon van de "Auntie Green's Garden" quilt van Irene Blanck.

Maar... Irene Blanck komt naar Nederland! Deze Australische quilt-
ontwerpster is ter gelegenheid van het verschijnen van haar boek
bij Quiltmania, in april in Nantes. En vervolgens reist zij nog even
door naar Nederland, om hier een workshop te geven, speciaal
voor deze quilt! En dat ook nog eens vlak bij huis, namelijk bij
Aztec-Rose-Crea in Zwijndrecht (klik voor info...).
Dus gewoon de gelegenheid om het patroon uit de kast te halen en
er toch aan te gaan beginnen, want wanneer krijg ik deze kans weer?
Bovendien een welkome afwisseling van het appliceren van de kleine
priegelstukjes van "Phebe", want de bloemetjes en blaadjes van
Auntie Green zijn een stuk groter (en waaien dan van de zomer ook
niet zo snel weg, als ik buiten wil werken).
(het patroon van Auntie Green ligt links en dat van Phebe rechts)
En de besjes zijn ook een flink stuk groter:
(zie je mijn Phebe-besje daar liggen, met dat draadje eraan? Zo niet,
even op de foto klikken...; het scheelt echt best wel!)

Irene Blanck ontwierp deze quilt als haar interpretatie van de antieke "Auntie
Green's Coverlet", waarvan een afbeelding is opgenomen in het bekende boek
van Annette Gero, "The fabric of society" (staat hoog op mijn verlang-
lijstje, maar heb het nooit aangeschaft, omdat het zo prijzig is).

Dus ik heb mijn plaatsje gereserveerd! Deze kleine lieve schat mag dan
2 daagjes met mijn DH mee om op de zaak als secretaresse te fungeren:
(maar of ze daar wat aan hebben? Gezellig is ze in ieder geval wel!).

Zo'n nieuwe quilt is ook weer een prachtige aanleiding om eens door
de eigen "stash" heen te gaan voor geschikte stofjes. Ik heb er in mijn
verzameling best al wat kunnen vinden, en al het een en ander aangevuld,
want mijn stoffencollectie bevat toch grotendeels reproductiestoffen, en
ik wil voor Auntie Green een wat meer romantisch/antiek kleurenpalet
gebruiken. En een nieuwe achtergrondstof was uiteraard ook nodig!
Maar wat ik absoluut van mijzelf klaar moet hebben, voordat Irene Blanck
eind april komt, is de top van de Mysteriequilt. Dus voorlopig zie ik
sterretjes!

Wil je meer lezen en zien over Irene Blanck en haar quilts?
Ze heeft een heel mooie website:  focusonquilts (klik).


zondag 1 februari 2015

De Bloggers-Bee in Katwijk

Gisteren had ik opnieuw het genoegen om voor de tweede keer te
zijn uitgenodigd voor de Bloggers-Bee in Katwijk, die Yvonne al
voor het 4e jaar organiseerde, samen met haar man en de dames van
de Katwijkse Bee. Ik was er voor de tweede keer bij, en wat heb ik
weer genoten van deze quilt-feest-dag!
Het was een weerzien met oude bekenden, waarvan ik sommigen dus
echt een jaar geleden voor het laatst had gezien. Na de ontvangst met
koffie (met taart...) en het officiele openingswoordje van Yvonne, werden
we om te beginnen allemaal verwend met een schattig tasje met nog
lievere inhoud:
Daarna werd er genoten van wat iedereen had gemaakt dit afgelopen
jaar, en dat was echt een indrukwekkende hoeveelheid!
Wat te denken van deze Stonefields van Karen , die echt helemaal klaar
was!
Ze heeft hem laten doorquilten op een longarm-machine, en dat kan ik
me heel goed voorstellen, want dit zou jarenlang quiltwerk zijn, zo'n
gigantisch grote (maar ook gigantisch mooie) quilts als het is.
En ook Martine is al heel ver met haar eigen indrukwekkende versie
van de Stonefields:
Deze "Red Home" van Patricia is echt een plaatje geworden (en ook
helemaal klaar... zucht):
En deze blauw-ecru quilt van Lida, ook geweldig:
Die moest echt van dichtbij bewonderd worden!
En dan natuurlijk deze heel erg mooie, en heel persoonlijk ingevulde
versie van "The Prince" van Judith. Ik vind vooral het middenblok
helemaal geweldig, zo persoonlijk ingevuld en met de tekst-rand
in rijgsteekjes erin. En de plaatjes in de hexagonnetjes en rondjes
zijn lieverdjes, waar je naar blijft kijken:
Wat te denken trouwens van deze prachtige quilt, ook van Judith:
Niet door haarzelf gemaakt, maar door hele lieve quiltvriendinnen, die
dit haar als verrassing gaven voor haar 50e verjaardag... Wat een liefdevol
gebaar, en wat een dierbare quilt zal dit zijn.
En last-but-not-least (we gingen al bijna weer naar huis, toen deze achteloos
tevoorschijn werd gehaald), de adembenemend mooie "Les Soeurs"
van Carina:

Ik vind de stofkeuze prachtig! Heel spannend, en erg levendig. Een plaatje!
En er werd niet alleen genoten van quilts, die klaar of bijna-klaar waren,
maar ook van kunstige breisels, zoals de schaapjesshawl van Debby:
En deze mooie breisels (ook shawls) van Else, allebei volgens hetzelfde
patroon, maar toch weer heel anders door het garengebruik:
En dit lieve applicatie-werkje is trouwens ook van Else. Een plaatje, zo met
dat zigzagbandje in het ovale venstertje. Heel klein en heel lief!
Tussen het genieten van elkaars werk door, werden er ook de nodige steekjes
gezet, en dat in allerlei soorten, van quiltsteekjes tot patchworksteekjes,
en van borduursteekjes tot breisteekjes.
(detail borduurwerk van Debby.... geweldig, en die kleuren....).
En er kwam zowaar ook een erg moeilijk Dear Jane-blokje af van
Yvonne :
De Dear Jane-blokjes van Patricia zijn trouwens ook zo mooi, zo bij elkaar
in de rood-rose kleuren (ik ga toch steeds meer twijfelen of ik het toch ook
maar weer eens moet oppakken, mijn Jane, maar er zijn zoveel mooie
projecten, dat ik gewoon soms niet meer weet, wat mijn absolute voorkeur
heeft... ).
De gezamenlijk meegebrachte lunch smaakte, samen met de door Yvonne
gemaakte soep, heerlijk en was natuurlijk weer erg overdadig:
Na de lunch was er wat mij betreft het hoogtepunt van de dag.
Caroline kwam met een verzameling antieke quilts, die zij in de loop der
jaren heeft verzameld en die zij vaak op een heel bijzondere manier in haar
bezit heeft gekregen. Zij kan hier heel boeiend over vertellen en je kunt je
de geschiedenis van de quilts daardoor levendig inbeelden.
Zoals deze crib-quilt, gemaakt voor een baby'tje, in de kleur "poison-green":
De groene kleur werd verkregen met behulp van arsenicum, waarvan destijds
de gevolgen nog niet bekend waren... Je moet er toch niet aan denken, wat
er met deze baby gebeurd kan zijn, als hij of zij op zijn dekentje sabbelde?
En deze quilt, van oude Archie, die waarschijnlijk zijn hele leven op zijn
bed heeft gelegen:
En een heel mooie, verwassen, dus heerlijk zachte Grandmother's Flower
Garden-quilt:
Caroline, hier met een schort, gemaakt van een feedsack-stof,
 verzamelt ook gewoon antieke blokken, die ze dan op deze manier
toegestuurd krijgt (met het papieren kranten-patroon er nog onder!):
Of quilts, die nog niet helemaal af zijn, of nog niet gedubbeld zijn.
Zij maakt van deze blokken tops en daarna quilts, of ze quilt de quilts,
die nog niet af zijn en herstelt ze dus als het ware in hun eer. De conserva-
tors van textielmusea vinden, dat dit eigenlijk niet zou "horen" en dat je
ze moet laten zoals ze zijn. Nou, ik vind het fantastisch, dat Caroline ze
op deze manier nieuw bestaansrecht geeft en ze de eer geeft, die ze
toekomen! Want ooit zal de maakster dit toch heus in gedachten hebben
gehad, dit eindresultaat, waaraan zij zelf door allerlei omstandigheden
niet is toegekomen:
Mijn favoriet uit haar verzameling was deze Double Wedding Ring
van jaren '3- stofjes, met Amish quiltwerk:

Het is een lang verslag geworden, met veel foto's, maar ik hoop, dat jullie
een beetje hebben kunnen meegenieten van deze dag, waarvan ik nog heel
lang zal nagenieten.
Yvonne, nogmaals heel erg bedankt voor deze dag-met-een-gouden-randje,
en Caroline voor de show-and-tell van je dierbare quilts!

maandag 19 januari 2015

Wat een weekend was het!

Het afgelopen weekend was heftig, maar heerlijk! Ik heb er heel wat
kilometers op zitten, maar ze waren de moeite meer dan waard.

Zaterdag was het vroeg op en op pad naar de dag met Edyta Sitar
van Laundry Basket Quilts bij Petra Prins in Zutphen.
De van oorsprong Poolse Edyta is ontwerpster van quilts en inmiddels
ook van patronen, handige tools als mallen en sjablonen en schrijfster
van heel inspirerende quiltboeken. Ook ontwerpt zij prachtige stoffen-
series voor Moda, waarbij zij batiks combineert met katoenen prints.
Geholpen door haar geduldige man Michael (de enige man in het
gezelschap) hield zij een trunkshow (waarvoor 4 volle "trunks" waren
meegekomen uit de USA) van een overweldigend aantal quilts, allemaal
heel herkenbaar als een "Laundry Basket"-quilt, maar ook allemaal heel
verschillend.

De heel dynamische, energieke Edyta kan bevlogen vertellen over haar
quilts, en wisselt het af met heel veel tips en trucs om zelf toe te passen.
Een kleine impressie van de quilts, die zij bij zich had:
 Deze, de "Prairie Peony", vind ik wel een van de mooiste:

Extra speciaal was ook, dat ik op deze dag een paar quiltsters ontmoette,
met wie ik alleen maar contact had via onze blogs, en nog nooit in het
echt had gezien. Wat leuk om nu eindelijk eens kennis te maken,
Sis (die er samen met haar vriendin Marianne was), Ineke en Phyllis!
Ook bij hen kun je mooie verslagen-met-foto's vinden op hun blog.
En dat is maar goed ook, want halverwege de trunkshow gaf mijn
fototoestel te kennen, dat hij het wel welletjes vond, dus helaas heb
ik geen foto's kunnen maken van de workshops, die Edyta 's middags
gaf, en die best wel een openbaring waren voor een handwerk-mens
zoals ik, omdat op de manier van Edyta het mogelijk is om in een
record-tempo ook heel mooie quilts te maken!

De dag was perfect verzorgd door Petra Prins en haar lieve medewerksters,
en de goodybag had een verrukkelijke inhoud:

We werden verwend met een heel mooi stofpakketje, een klein schaartje,
en een pakketje om een speldenkussentje met vlindertje te maken.
De boeken links op de foto had ik al en heb ik door Edyta laten signeren,
en het patroon helemaal rechts op de foto heb ik gekocht als aandenken
aan deze fijne en inspirerende dag. Ik ga dat toch eens proberen, om zo'n
shooting-star blok te maken. Edyta heeft daar een handige en snelle
werkwijze voor verzonnen en deelde haar kennis heel gul met ons.

Deze zaterdag was dus echt een zaterdag met een gouden randje,
super verzorgd en met zo'n inspirerende quiltster.
Maar het weekend was nog niet voorbij... Want de andere dag werd
zij
ingeladen en gingen quiltvriendinnetje Debby en ik naar deze
voor quilters zo bekende quiltplek:
Wat was ik blij, dat ik met Debby mee mocht rijden (dank-je-wel!!!), want
twee keer in een weekend naar het verre oosten van het land, is wel veel
van het goede. Maar zeker de moeite waard, dat wel!
Want we gingen naar de Singertjesdag bij Atelier Bep, waar het zoals
altijd weer een gezellig weerzien was met oude bekenden, we in de
watten werden gelegd door Bep en haar man, en we met een lief
projectje aan het eind van de dag weer naar huis gingen. Ook deze dag
had ik zeker niet willen missen en is weer voor herhaling vatbaar.
Het was me dus het weekendje wel. Maar wat een heerlijk weekendje....
Ik ga er nog heel lang van nagenieten, dat weet ik zeker!

maandag 12 januari 2015

De balans opmaken.

Zo aan het begin van een nieuw jaar, is het bij velen heel gebruikelijk om
de balans op te maken, in werk, prive, en andere zaken. Ik denk, dat dat
ook wel eens goed is. Om even stil te staan bij wat echt belangrijk is, wat
je nog wilt, en wat je al gedaan hebt en of dat de juiste weg is geweest.
Voor mij is dit ook een periode van "balansen", en ik moet zeggen, dat
het afgelopen jaar een hectisch jaar geweest is, waarin ik regelmatig mijn
persoonlijke balans kwijt was. Dit vooral door prive-omstandigheden, en
misschien ook wel door mijn leeftijd, want ik heb begrepen, dat vrouwen
van een "bepaalde leeftijd" dan wel regelmatig uit balans zijn, maar ook
zoeken naar een nieuwe balans in hun leven.

Voor het nieuwe jaar heb ik besloten veel meer tijd vrij te gaan maken
voor datgene, wat mij de meeste vreugde en voldoening geeft, en dat
is het handwerken, en dan vooral het appliceren. Na een drukke dag
geven de handwerk-uurtjes rust en wat kan ik er dan van genieten om
met aandacht kleine friemel-werkjes te maken.

Maar inmiddels liggen er wel heel wat friemel-werkjes te wachten om toch
weer een keer opgepakt te worden. Dat is natuurlijk de valkuil van deze
hobby: er komt zoveel moois voorbij, en de verleidingen zijn zo groot om
weer aan iets nieuws te beginnen, dat er wel eens wat blijft liggen.
Het afgelopen jaar ben ik natuurlijk hoofdzakelijk hiermee bezig geweest:
De Mysteriequilt van Di Ford! Ik dacht het er "wel even bij te doen", bij
de Phebe-quilt, waaraan ik bezig was. Maar niets was minder waar.
De mysterie heeft eigenlijk mijn hele handwerkjaar aan uurtjes opgeslokt,
wat helemaal niet erg was, want wat was het leuk om hiermee bezig te
zijn (en nog bezig te zijn, want het laatste deel moet nog gebeuren...).

Maar dan blijft de rest wel liggen... Tijd om ook in mijn projecten-stapel
balans op te maken!
En om na de mysterie weer eens tijd te gaan besteden aan de projecten,
die mij het meest aanspreken.

En dat is in de eerste plaats natuurlijk "Phebe", de quilt waarbij het voor
mij duidelijk "liefde-op-het-eerste-gezicht" was, maar waarmee ik dus
ben blijven steken bij het middenblok (wat eigenlijk niet erg is, want dit
is voor mij het leukste deel van de quilt):
Ik blijf echt helemaal dol op de schaapjes:

Ook dol ben ik op een ander project, waaraan ik anderhalf jaar geleden ben
begonnen, en wat helemaal uit applicatie bestaat, en dat is natuurlijk
de Civil War Bride-quilt, het Oorlogsbruidje.
Ik ben helemaal in mijn sas met dit soort werk, maar het is tegelijkertijd
ook erg tijdrovend, al deze verschillende blaadjes, bloemetjes en besjes.
Dit jaar ga ik zeker nog een paar blokken erbij maken, want ze zijn
gewoon te leuk!

Een ander project, dat ik tegenkwam in mijn kast, heeft niets met
appliceren te maken en het is eigenlijk raar, dat het nog niet is afgemaakt,
omdat ik er al heel erg ver mee ben, en dat zijn de cirkels van de "Camelot"-
quilt, in mijn William Morris-stofkeuze. Toch maar eens proberen om er
blokken en uiteindelijk een quilt-top van te maken...

En verder is er nog een "must" te doen dit jaar, en dat blijft toch echt
altijd weer iets, waar ik me echt toe moet zetten... het handquilten.
Niet mijn meest favoriete onderdeel van deze hobby, maar een quilt is
nu eenmaal geen quilt als hij niet gequilt is, en handquilten blijf ik toch
echt het aller-allermooist vinden. Dus me er toch maar toe zetten, om wat
vaker een half uurtje per dag hier achter mijn quiltframe te gaan zitten:
Want dit jaar moet deze oude "oefenquilt" echt een keer van het frame
af om plaats te gaan maken voor de Di Ford-mysteriequilt, die ik zeker-
weten handmatig wil quilten. En hopelijk ben ik dan tevreden genoeg over
mijn handquiltsteekjes, die nog steeds niet zo regelmatig zijn als ik echt
zou willen, maar wel heel klein, dat wel...
 Met een grid van 1/4 inch schiet het ook niet echt op, maar ook dit
was een keuze voor balans... Had ik de grid hier groter gemaakt, dan
was dit niet in balans met de grootte van het vogeltje en de blaadjes.

Ik wil iedereen alsnog een prachtig, gezond en creatief 2015 wensen,
waarin je gewoon in balans bent met jezelf!