donderdag 11 september 2014

De (verschillende) draadjes weer oppakken

Langzaam aan ga ik weer zin krijgen in het handwerk-gebeuren.
Als eerste probeer ik weer iedere dag een half uurtje achter het quiltframe
te handquilten op mijn oude "oefenproject".
Hierbij een onbarmhartige foto van mijn quiltsteekjes, met tegenlicht van
een fel zonnetje genomen, want mijn frame staat in de studioruimte op ons
huis en deze is rondom voorzien van enorme ramen. Wel (te) warm in de
zomer, maar de rest van het jaar perfect licht.

Bovendien ben ik niet lief voor mijzelf, want ik quilt op ecru met donker-
bruin quiltgaren. De rest van de quilt bevat veel donkerbruin, vandaar, en
met meerdere kleuren in een quilt quilten vind ik echt niet zo fraai. Voordeel
is dus wel, dat ik mijn steekjes goed kan zien... Het gaat steeds beter. Ik ben
best wel tevreden over de steeklengte (klein!), maar moet nog meer werken
aan de regelmaat. En ik heb begrepen, dat je dat pas kan bereiken met heeeel
veeeel oefenen...
De schuine lijnen naar 1 kant zijn nu bijna klaar in het middenblok, maar ik
ga ze nog doorsnijden met schuine lijnen vanaf de andere kant, zodat er een
vierkant-raster ontstaat. Alles met 1/4 inch afstand, dus het gaat nog wel
even duren. Maar hierbij neem ik maar een voorbeeld aan Lotus, die het
ook lekker rustig aan doet:





Uiteraard ben ik ook nog bezig met de Mysteriequilt van Di Ford, een
enorme applicatieklus. Maar ik vind appliceren geen straf, integendeel; het blijft
mijn meest geliefde onderdeel van alle quilttechnieken. De hoeken van
deel 3 zitten nu bijna allemaal vast. Ik heb wel de tijd genomen voor deze
hoeken en er extra zorg aan besteed (lees: extra wat blaadjes toegevoegd),
omdat hoeken vaak blikvangers zijn in quilts.

En nu de zomer een beetje op zijn einde loopt (al zou je dat vandaag niet
zeggen, met dit heerlijke weer), heb ik ook weer zin gekregen om de brei-
pennen op te pakken. De bessenpluk-meebrei-sokken zijn nu allebei helemaal
klaar en geweldig leuke nazomer-sokken geworden:
Gelijk maar doorgegaan met het volgende paar sokken, want met de herfst
voor de deur had ik zin in een wolletje met echte herfstkleuren:
Deze prachtige wol vraagt gewoon om een simpel patroontje, dus ik brei
hier in het zgn. "vanilla-latte"-patroon, wat inhoudt 1 nld. 6 r - 2 av en 1 nld
alleen maar r en dit afwisselen. Bijkomend voordeel van zo'n simpel patroon
is, dat je er ook gemakkelijk bij kunt t.v.-kijken.

Als laatste ben ik ook begonnen met een nieuw borduurwerkje, waarvan ik
het patroon van een lieve vriendin heb gekregen, en het borduurlinnen heb
gewonnen via een give-away bij een blogster. Ik borduur het niet in de
originele kleuren, maar geef er mijn eigen draai aan en hoop daarmee een
wat meer primitieve "old-look" country-achtige uitstraling te krijgen.
Je ziet, ik ben weer lekker bezig! Maar dit komt vooral, omdat ik erg
geinspireerd raak van al het moois, dat ik via het bloggen en op
Facebook tegenkom, dus ook dat mag ik graag doen, al moet ik ervoor
waken, dat daarin niet te veel tijd gaat zitten...
Een heel mooi, zonnig weekend gewenst!


vrijdag 29 augustus 2014

Op zoek

Ik weet het, het is te lang geleden, dat ik een blogje schreef. Maar het was er
gewoon niet, de inspiratie, de zin en de tijd om veel te kunnen handwerken.
Nooit gedacht, dat ik ooit last zou hebben van "geen zin", maar nu is het me
toch overkomen. Op alle blogs (die ik wel ben blijven lezen, hoor) zie ik de
mooiste dingen voorbijkomen, die in een flitsend tempo worden gemaakt, en
ik raak een beetje gefrustreerd, dat dat mij niet lukt, dat tempo... Veel prive-
dingen slokten flink wat tijd op, zowel alle kinders, de kleinkinders, mam en
huis-en-tuin en dan zijn er zomaar weer heel wat weekjes voorbij.

Gelukkig zijn we er ook nog een aantal weekendjes tussenuit geweest. Door
ons eigen bedrijf gaan/kunnen wij geen langere tijd met vakantie, dus doen
we een aantal keren per jaar zo'n lang weekend (of heel soms een midweekje).
En omdat zo'n weekendje ook naar de Veluwe ging, en ik dus dringend op
zoek was naar de nodige inspiratie, was het maar een klein stukje omrijden
om een bezoekje te brengen aan Stitchers Inn in Nunspeet. Wat een heerlijke
quiltwinkel is dit! Ik had er al zoveel over gezien op blogs en heb er echt
genoten van de sfeer, alle lapjes, borduurtjes, hebbedingetjes en vooral het
warme welkom van eigenaresse Carmen.
Een kleine impressie van deze winkel:





 (o, lieve gezinsleden: dit doosje op bovenstaande foto, met inhoud, is
een cadeautip  ;))
Best wel jammer, dat deze winkel echt heel ver bij mij vandaan is, maar
gelukkig hebben ze ook een webwinkel! En in oktober, wanneer er zowaar
een midweekje aan het Veluwemeer in de planning zit, ga ik zeker nog een
keer langs. Heerlijk vooruitzicht.

In datzelfde weekend heb ik ook, samen met mijn Singertje, een zondag
doorgebracht in dit sfeervolle, echte "country"huis van Bep in Hall. Als
je, zoals ik, op zoek bent naar inspiratie, is dit natuurlijk de plaats, waar
het absoluut terugkomt, de zin.
Alleen al de heerlijke sfeer in haar huis, met overal quiltjes, zelfgemaakte
poppen en andere dieren en dan ook nog haar tuin (ook mooi in de regen
heb ik nu gezien) en haar fijne winkeltje zijn voldoende om je weer aan
het prutsen te krijgen.

Het allerfijnst van deze Singertjesdag was wel, dat ik er heel wat bekende
gezichten terugzag en fijn weer eens over "quilterige" dingen heb kunnen
praten. En wat te denken van deze inspiratie:
Een heel mooi gemaakt middenblok van de Phebe-quilt, al helemaal
klaar! Ik weet niet hoe deze mevrouw heette, helaas, maar wat een
geweldig mooi stukje applicatiewerk!

Bij thuiskomst heb ik gelijk de laatste afwerking gedaan aan het werkstukje
van deze dag, dus de zoektocht naar zin heeft zeker geholpen, want het was
voor het eerst sinds weken, dat ik weer naald en draad in handen had. En dit
is het geworden:
Een speldenkussen (waarvan je er nooit genoeg kunt hebben...) in de vorm
van een bloem, met hart van heel zacht, rood fluweel, die opengevouwen
kan worden, en ook dichtgevouwen met het koordje door de ringetjes, en
vervolgens opgehangen kan worden. En dat ziet er dan zo uit:
Aan de onderkant heb ik er een geinige houten knoop opgezet, die ik
nog had liggen, en die een heel toepasselijk ruitpatroontje heeft:

Gelukkig is dus de zin in handwerken weer een beetje teruggekomen, al
gaat het soms met kleine beetjes tegelijk. Want afgelopen week heb ik
bijvoorbeeld 2 lange dagen opgepast op deze vrolijke vent:
Daan is nu 10 maanden oud al weer, heeft 1 tandje en kruipt als een
speer de kamer rond en vindt de hond het allermooiste speelgoed, dat
er is (arme Lotus...), dus dat is heel weinig naald en draad beethouden.
Maar stukje bij beetje lukt het weer om de draad(jes) op te pakken,
waarover volgende week meer!
Iedereen een heel fijn weekend gewenst! Ik ga a.s. zondag naar het
"American Cars and Classics" event in Brielle, niet omdat ik zo'n
liefhebber ben van dit genre, maar alleen maar, omdat mijn zoon daar
in zo'n geweldige retro Airstream caravan staat met zijn nogal uit de
hand gelopen hobby.


vrijdag 11 juli 2014

Saai?

Het is al weer een tijdje geleden, dat ik heb geblogd, maar eigenlijk is
het hier nogal saai...
Ik ben alleen maar bezig met het "broderie-perse'n" van de vier borders
van de Mysteriequilt van Di Ford. En dat is me toch een vracht werk!

Elk moment kan deel 4 nu verschijnen, en ik ben nog lang niet bij.
Dit is de stand van zaken tot nu toe, met de borders in verschillende
fasen, van klaar tot nog-lang-niet-klaar. De quilttop is inmiddels wel
zo groot geworden, dat ze nog maar nauwelijks te fotograferen is als
ze op tafel ligt.


Ik heb serieus nog even overwogen om minder broderie-perse in de
randen te doen, maar ben daar toch op teruggekomen, omdat ik het
geheel wel lekker "barok" vind (ja, dat is druk!), maar ik vind het
wel passen bij het geheel en bij het gegeven, dat je een mysterie-quilt
maakt, waarvan je van tevoren niet weet wat het patroon en de stoffen
gaan brengen. De stoffen vind ik echt wel prachtig en helemaal mijn
smaak (veel van de gebruikte stofjes zitten ook al in mijn gewone
lapjesvoorraad).  Alleen al dat broderie-perse... ik hoop echt, dat dit
het laatste is, want dat is niet mijn "ding", terwijl ik handappliceren
echt het aller-aller-leukst vind om te doen; hoe kleiner, hoe fijner!

Maar ik hou vol, want het wordt wel mooi, deze "Mountmellick"!

Gelukkig werd de saaiheid even onderbroken door een gezellig dagje met
twee quiltvriendinnetjes, Debby en Lydia.
Ik zal jullie even mee laten genieten van het moois, dat zij bij zich hadden.

Deze mandjesquilt-in-wording is van Lydia:
Lydia had ook deze lieve schat bij zich, gemaakt op een workshop
(nee, hij is niet echt!):
Debby is bezig met een prachtige hexagonnetjes-quilt:
Debby heeft ook het breien helemaal ontdekt. En moet je kijken hoe haar
eerste "fair-isle"-project - een driehoeksshawl - eruit ziet! Echt supermooi
en zo knap van haar (en die kleuren...):

Debby en Lydia zijn allebei flink actief op Facebook. En daar wilde ik nooit
aan, dat Facebook. Dat zou me nog meer tijd achter de computer gaan opleveren
en dus minder tijd om te handwerken. Maar na lang aandringen van hun kant en
het opsommen van alle voordelen (en de verzekering, dat ik er zoveel tijd aan
kan besteden als ik zelf wil...) ben ik toch overstag gegaan en hebben ze mij
geholpen met het aanmaken van mijn Facebook-account. Dus hier ben ik
nu ook te vinden!
Het is nog even wennen en uitvissen hoe alles op het Facebook werkt, en
wat de mogelijkheden en onmogelijkheden, voor- en nadelen zijn, maar
tot nu toe is het wel erg leuk.
Want wat te denken van het feit, dat ik dan net een paar dagen op Facebook
zit, meedoe aan een verloting, en warempel een boek win!
Dus deze zomer ga ik heerlijk genieten van dit romantische boek (in de
sfeer van de boeken van Jane Austen, heb ik begrepen, dus dat belooft wat!),
afgewisseld met het nog zo nodige broderie-perse en wat steekjes aan de
Jane Austen-coverlet.

Iedereen een heel fijn weekend gewenst met hier en daar een steekje of twee!

maandag 23 juni 2014

Summer Quilt Fair bij Petra Prins in Zutphen

Ik schijn er de laatste tijd maar niet genoeg van te kunnen krijgen, van
alle vitamientjes "Q". Na de masterclasses Design en Amish Handquilten
was het nu tijd voor een dagje ontspannen en genieten van quilts, quilt-
praatjes en quilt-handigheidjes.
Dus op naar Zutphen, naar de Summer Quilt Fair bij Petra Prins. Het
was wel heel vroeg op, want het is een fors eind rijden, 2 uur maar liefst,
maar voor een zo uit de hand gelopen hobby heeft een mens wat over.

En wat ben ik blij dat ik deze reis ondernomen heb. Het was een warm
weerzien met lieve quiltvriendinnen, en een warm welkom, waarbij we
allemaal van een eigen mok, koffie of thee en lekkers werden voorzien.
Daarna was het de beurt aan Betty Prins, met een fantastische show-and-tell.
Deze lieve mevrouw maakt al heel lang quilts en kan er zo boeiend over
vertellen. Wij genoten van haar verhalen over haar allereerste quilts, haar
familiequilts en "ode in stof" aan haar oma; over hoe zij in die beginjaren
lapjes uitwisselde met vriendinnen en de gedachten achter het kleurgebruik
voor bepaalde quilts. Geniet maar mee van de foto's van een aantal van
haar quilts:

Deze hieronder vind ik een wel heel verleidelijke mandjesquilt:
De foto was moeilijk te nemen, dus hieronder nog even een detail,
want wat vind ik dit prachtig:

Ook deze verleiding kwam voorbij, de Stonefields quilt, wat nu al een ware
rage aan het worden is in quiltland. En eerlijk is eerlijk, het lijkt me een
groot genoegen om aan deze quilt van Susan Smith te werken. Betty had
er dan ook heel veel plezier aan beleefd en had een flink aantal blokjes
klaar:
Na Betty en de lunch was het de beurt aan Judith, die hieronder op de foto
rechts Betty assisteert met het showen van de "Stonefields":
Judith vertelde een boeiend verhaal over de historie van de in quiltland
zo bekende en beroemde "Dear Jane"-quilt en zij nam ons mee naar de
jaren rond 1863, het jaar van datering van deze quilt van Jane Stickle.
Uit alles, wat Judith vertelde, komt ook haar liefde voor de historie van
deze quilt en van het quilten in het algemeen naar voren, maar haar ode
aan Jane is natuurlijk het allermooist vertaald in haar eigen "Baby Jane":
Een plaatje (en voor mij reden om mijn schoenendoos met 53 blokjes
's avonds weer eens even tevoorschijn te halen...).
En wat te denken van deze Baby Jane van Wilma Malenstein , die zij
speciaal voor deze dag in recordtempo van sashings en een batting had
voorzien, zodat zij geshowd kon worden. En wat een showmodel was zij!
Echt adembenemend mooi en van heel bijzondere stofjes, namelijk van
Spakenburgse dracht-stoffen, vele antiek en uit familiebezit, want Wilma
woont in Spakenburg:

Na al deze inspirerende verhalen en verrukkelijke quilts was het 's middags
tijd om zelf aan de slag te gaan. We kregen daar een persoonlijk tasje met
allerlei moois voor en er werd zo ingespannen gewerkt en geluisterd naar
de "juffen", dat ik totaal vergeten ben er foto's van te maken. Dus onder-
staande foto's heb ik op de tuintafel thuis gemaakt, tijdens het nagenieten
van deze dag.
Juf Judith gaf een workshop over de sashings en binding van de Dear Jane
en het gebruik van het o-zo-handige scheurvlies:
Betty leerde ons yo-yo's maken en gaf ons een schattig patroontje (en niet
te vergeten beeldige stofjes) om deze yo-yo's in te verwerken:
En van Gerda leerden we op een snelle en makkelijke manier hexagonnetjes
te maken en te "fussycutten", zodat je met 1 enkel (maar wel heel mooi)
stofje verschillende hexagon-bloemen kunt maken:
Helaas ben ik door de drukke bezigheden tijdens de workshopjes vergeten
om foto's te maken van de prachtige hexagon-quilts van Gerda, maar als
je daar-eens-kijkt (klik), kom je prachtige voorbeelden van het werk van
Gerda tegen.

Het was een lange, vermoeiende, maar toch heel veel energie-gevende dag, en
met recht een heerlijk begin van de quilt-zomermaanden.
Als laatste nog 1 fotootje, speciaal voor mijzelf, omdat ik Phebe zo mis,
nu ik eigenlijk alleen maar met de mysterie van Di Ford bezig ben.
Dit is het middenblok van de Phebe van Betty, en ik kan niet wachten tot
ik ook weer aan mijn Phebe verder kan, ook al is de mysterie nog zo leuk
om aan te werken...
Speciaal voor Phebe nam ik nog wat "groentjes" mee, want daarvan kun
je er nooit genoeg hebben:

dinsdag 17 juni 2014

Masterclass Traditioneel Handquilten (op een frame...)

Afgelopen vrijdag en zaterdag was het zo ver: mijn masterclass "Traditioneel
Handquilten op het frame". De class vond plaats in Dreischor (en dat is
gelukkig niet zo heel erg ver bij mij vandaan), in het meer-dan-verrukkelijke
quilt-snoepwinkeltje van Marcha, De Quiltster.
Het is altijd een klein feestje om naar dit winkeltje te gaan, kijk maar eens:

Je voelt je ook heel erg welkom, als dit op tafel staat:

Tijdens de koffie met dit lekkers (gemaakt door de zus van Marcha) werden
wij voorgesteld aan onze "juf" voor deze 2 dagen, de uit de Elzas afkomstige
Alexia Rosfelder. Zij heeft door het werk van haar man in diverse landen
gewoond en spreekt verschillende talen. Zo dicht bij het jaarlijkse quiltfestival
wonend, en als passie quilten hebben, heeft Alexia gefungeerd als tolk tijdens
dit festival. En op deze manier heeft zij de van oorsprong Amish quiltster
Esther Miller leren kennen, die haar wegwijs heeft gemaakt in het traditioneel
handquilten op het frame. Esther ondersteunt Alexia van harte bij het aan
anderen doorgeven van deze traditionele techniek en ze hebben regelmatig
onderling contact. 
Heel prettig voor ons, als quiltsters, dat Alexia in Veldhoven in
contact is gekomen met Marcha, wat nu dus resulteerde in deze
cursus. Het was de eerste keer voor Alexia, en best spannend, maar
wat is zij een lieve, duidelijke en vooral ook heel geduldige juf!
Want ook al was voor niemand in onze groep het handquilten helemaal
onbekend, er waren er toch maar weinig, die op zo'n echt groot frame
hadden gequilt.
Maar al snel was iedereen heel geconcentreerd bezig met het maken
van hele kleine steekjes:
De hierbij zo noodzakelijke hulpmiddelen werden besproken, uitgelegd
en vooral uitgebreid uitgeprobeerd, zoals de vingerhoedjes (zowel de
gewone als de duimquilt-vingerhoed van Ted), de naaldentrekker en
de bescherming van de vinger onder je werk. Deze porseleinen "needle-
glider" was voor mij ook een nieuw hulpmiddel en ik moest er wel
even aan wennen, maar na enige oefening moet ik zeggen, dat het best
wel fijn werkt, en dat mijn steekjes er echt heel klein door worden.
Alles ging heel ontspannen en rustig. De medecursisten waren ook zo
gezellig! Het blijft toch altijd weer heel bijzonder, als je als groep
quiltsters, die elkaar niet of nauwelijks kent, al na een paar uurtjes
volop gespreksstof hebt (over quilten ben je natuurlijk nooit uitgepraat);
er zo veel verschillen, maar nog veel meer herkenningspunten zijn.

Heel inspirerend ook was de mooie Amish quilt-in-wording van Alexia
(en niet te geloven, wat een kleine en regelmatige steekjes...):
Er werd heel hard gewerkt en flink geoefend,
en tussendoor vertelde Alexia heel boeiend over de Amish en Mennonieten
en hun levensovertuigingen.
En er was ook voldoende tijd voor overheerlijke lunches, gezellige thee-
pauzes, en een bezoekje aan het winkeltje. Ook werd er werk van elkaar
bewonderd. Heb ik altijd beweerd, dat ik er niks aan vind, aan English
paper-piecing, dan ga ik daar toch een klein beetje anders over denken,
als je deze hexagonnetjes (hele kleintjes!)-quilt-in-wording van Francis,
de moeder van Marcha, ziet:
Zo mooi, deze kleine hexagonbloemetjes op de donkerrode achtergrond,
en elk bloemetje weer anders.

Ik heb genoten van deze 2 dagen, waarvan het motto was
Bovenstaande tekst ga ik maar eens even printen voor in mijn eigen
werkkamer, als ik het geleerde in de praktijk ga brengen; kan best
handig zijn...

Alexia (I know you will read this post sooner or later): I hope you
have returned home safely. I want to thank you once again for your
kindness, your professionality and expertise and above all, your
patience! When you come again next year, I will certainly come
by and say hello...

Francis heel erg bedankt voor je lieve en goede verzorging van
ons, deze 2 dagen.
En Marcha... heel veel sterkte met de laatste loodjes.
En mede-cursisten: bedankt voor jullie vrienschappelijke gezelligheid.
We komen elkaar vast wel weer eens ergens tegen!

En voor iedereen, die dit ook wil... Alexia heeft beloofd, dat zij
volgend jaar deze cursus nog een keertje komt geven... ;)