maandag 19 januari 2015

Wat een weekend was het!

Het afgelopen weekend was heftig, maar heerlijk! Ik heb er heel wat
kilometers op zitten, maar ze waren de moeite meer dan waard.

Zaterdag was het vroeg op en op pad naar de dag met Edyta Sitar
van Laundry Basket Quilts bij Petra Prins in Zutphen.
De van oorsprong Poolse Edyta is ontwerpster van quilts en inmiddels
ook van patronen, handige tools als mallen en sjablonen en schrijfster
van heel inspirerende quiltboeken. Ook ontwerpt zij prachtige stoffen-
series voor Moda, waarbij zij batiks combineert met katoenen prints.
Geholpen door haar geduldige man Michael (de enige man in het
gezelschap) hield zij een trunkshow (waarvoor 4 volle "trunks" waren
meegekomen uit de USA) van een overweldigend aantal quilts, allemaal
heel herkenbaar als een "Laundry Basket"-quilt, maar ook allemaal heel
verschillend.

De heel dynamische, energieke Edyta kan bevlogen vertellen over haar
quilts, en wisselt het af met heel veel tips en trucs om zelf toe te passen.
Een kleine impressie van de quilts, die zij bij zich had:
 Deze, de "Prairie Peony", vind ik wel een van de mooiste:

Extra speciaal was ook, dat ik op deze dag een paar quiltsters ontmoette,
met wie ik alleen maar contact had via onze blogs, en nog nooit in het
echt had gezien. Wat leuk om nu eindelijk eens kennis te maken,
Sis (die er samen met haar vriendin Marianne was), Ineke en Phyllis!
Ook bij hen kun je mooie verslagen-met-foto's vinden op hun blog.
En dat is maar goed ook, want halverwege de trunkshow gaf mijn
fototoestel te kennen, dat hij het wel welletjes vond, dus helaas heb
ik geen foto's kunnen maken van de workshops, die Edyta 's middags
gaf, en die best wel een openbaring waren voor een handwerk-mens
zoals ik, omdat op de manier van Edyta het mogelijk is om in een
record-tempo ook heel mooie quilts te maken!

De dag was perfect verzorgd door Petra Prins en haar lieve medewerksters,
en de goodybag had een verrukkelijke inhoud:

We werden verwend met een heel mooi stofpakketje, een klein schaartje,
en een pakketje om een speldenkussentje met vlindertje te maken.
De boeken links op de foto had ik al en heb ik door Edyta laten signeren,
en het patroon helemaal rechts op de foto heb ik gekocht als aandenken
aan deze fijne en inspirerende dag. Ik ga dat toch eens proberen, om zo'n
shooting-star blok te maken. Edyta heeft daar een handige en snelle
werkwijze voor verzonnen en deelde haar kennis heel gul met ons.

Deze zaterdag was dus echt een zaterdag met een gouden randje,
super verzorgd en met zo'n inspirerende quiltster.
Maar het weekend was nog niet voorbij... Want de andere dag werd
zij
ingeladen en gingen quiltvriendinnetje Debby en ik naar deze
voor quilters zo bekende quiltplek:
Wat was ik blij, dat ik met Debby mee mocht rijden (dank-je-wel!!!), want
twee keer in een weekend naar het verre oosten van het land, is wel veel
van het goede. Maar zeker de moeite waard, dat wel!
Want we gingen naar de Singertjesdag bij Atelier Bep, waar het zoals
altijd weer een gezellig weerzien was met oude bekenden, we in de
watten werden gelegd door Bep en haar man, en we met een lief
projectje aan het eind van de dag weer naar huis gingen. Ook deze dag
had ik zeker niet willen missen en is weer voor herhaling vatbaar.
Het was me dus het weekendje wel. Maar wat een heerlijk weekendje....
Ik ga er nog heel lang van nagenieten, dat weet ik zeker!

maandag 12 januari 2015

De balans opmaken.

Zo aan het begin van een nieuw jaar, is het bij velen heel gebruikelijk om
de balans op te maken, in werk, prive, en andere zaken. Ik denk, dat dat
ook wel eens goed is. Om even stil te staan bij wat echt belangrijk is, wat
je nog wilt, en wat je al gedaan hebt en of dat de juiste weg is geweest.
Voor mij is dit ook een periode van "balansen", en ik moet zeggen, dat
het afgelopen jaar een hectisch jaar geweest is, waarin ik regelmatig mijn
persoonlijke balans kwijt was. Dit vooral door prive-omstandigheden, en
misschien ook wel door mijn leeftijd, want ik heb begrepen, dat vrouwen
van een "bepaalde leeftijd" dan wel regelmatig uit balans zijn, maar ook
zoeken naar een nieuwe balans in hun leven.

Voor het nieuwe jaar heb ik besloten veel meer tijd vrij te gaan maken
voor datgene, wat mij de meeste vreugde en voldoening geeft, en dat
is het handwerken, en dan vooral het appliceren. Na een drukke dag
geven de handwerk-uurtjes rust en wat kan ik er dan van genieten om
met aandacht kleine friemel-werkjes te maken.

Maar inmiddels liggen er wel heel wat friemel-werkjes te wachten om toch
weer een keer opgepakt te worden. Dat is natuurlijk de valkuil van deze
hobby: er komt zoveel moois voorbij, en de verleidingen zijn zo groot om
weer aan iets nieuws te beginnen, dat er wel eens wat blijft liggen.
Het afgelopen jaar ben ik natuurlijk hoofdzakelijk hiermee bezig geweest:
De Mysteriequilt van Di Ford! Ik dacht het er "wel even bij te doen", bij
de Phebe-quilt, waaraan ik bezig was. Maar niets was minder waar.
De mysterie heeft eigenlijk mijn hele handwerkjaar aan uurtjes opgeslokt,
wat helemaal niet erg was, want wat was het leuk om hiermee bezig te
zijn (en nog bezig te zijn, want het laatste deel moet nog gebeuren...).

Maar dan blijft de rest wel liggen... Tijd om ook in mijn projecten-stapel
balans op te maken!
En om na de mysterie weer eens tijd te gaan besteden aan de projecten,
die mij het meest aanspreken.

En dat is in de eerste plaats natuurlijk "Phebe", de quilt waarbij het voor
mij duidelijk "liefde-op-het-eerste-gezicht" was, maar waarmee ik dus
ben blijven steken bij het middenblok (wat eigenlijk niet erg is, want dit
is voor mij het leukste deel van de quilt):
Ik blijf echt helemaal dol op de schaapjes:

Ook dol ben ik op een ander project, waaraan ik anderhalf jaar geleden ben
begonnen, en wat helemaal uit applicatie bestaat, en dat is natuurlijk
de Civil War Bride-quilt, het Oorlogsbruidje.
Ik ben helemaal in mijn sas met dit soort werk, maar het is tegelijkertijd
ook erg tijdrovend, al deze verschillende blaadjes, bloemetjes en besjes.
Dit jaar ga ik zeker nog een paar blokken erbij maken, want ze zijn
gewoon te leuk!

Een ander project, dat ik tegenkwam in mijn kast, heeft niets met
appliceren te maken en het is eigenlijk raar, dat het nog niet is afgemaakt,
omdat ik er al heel erg ver mee ben, en dat zijn de cirkels van de "Camelot"-
quilt, in mijn William Morris-stofkeuze. Toch maar eens proberen om er
blokken en uiteindelijk een quilt-top van te maken...

En verder is er nog een "must" te doen dit jaar, en dat blijft toch echt
altijd weer iets, waar ik me echt toe moet zetten... het handquilten.
Niet mijn meest favoriete onderdeel van deze hobby, maar een quilt is
nu eenmaal geen quilt als hij niet gequilt is, en handquilten blijf ik toch
echt het aller-allermooist vinden. Dus me er toch maar toe zetten, om wat
vaker een half uurtje per dag hier achter mijn quiltframe te gaan zitten:
Want dit jaar moet deze oude "oefenquilt" echt een keer van het frame
af om plaats te gaan maken voor de Di Ford-mysteriequilt, die ik zeker-
weten handmatig wil quilten. En hopelijk ben ik dan tevreden genoeg over
mijn handquiltsteekjes, die nog steeds niet zo regelmatig zijn als ik echt
zou willen, maar wel heel klein, dat wel...
 Met een grid van 1/4 inch schiet het ook niet echt op, maar ook dit
was een keuze voor balans... Had ik de grid hier groter gemaakt, dan
was dit niet in balans met de grootte van het vogeltje en de blaadjes.

Ik wil iedereen alsnog een prachtig, gezond en creatief 2015 wensen,
waarin je gewoon in balans bent met jezelf!



woensdag 24 december 2014

Fijne Feestdagen!


Hierbij wil ik alle lezers van mijn blog Fijne, Gezellige en Mooie Kerstdagen
wensen en een gezond, liefdevol en creatief 2015!


vrijdag 19 december 2014

Vrijdag? Breidag!

In de eerste plaats ben en voel ik me quiltster, en dat zal waarschijnlijk
wel altijd zo blijven, al is niets in het leven zeker natuurlijk, want toen
ik nog berenmaakster was, had ik nooit kunnen vermoeden dat ik mijn
creatieve "ei" zo kwijt kon in het quilten.
Maar ik hou ook van andere vormen van handwerken, en breien hoort
daar zeer zeker bij! Ik heb eigenlijk altijd wel regelmatig de breinaalden
opgepakt, en dan vooral toen mijn kindjes nog klein waren en ik een
abonnement had op de Ariadne. Wat een feest als het nieuwe nummer
op de mat viel! Helaas is de Ariadne een andere weg ingeslagen. Ook
leuk, hoor, interieur, maar ik verander mijn interieur niet maandelijks,
zelfs niet jaarlijks (op wat kleine details na dan...).
Uit die tijd heb ik nog 2 werkstukken in de kast hangen, die ik echt
niet weg kon doen. Zoals de "merklaptrui":
Het was een heel werk, alle motiefjes borduren in kruissteek. En het
schattige Peter Rabbit-truitje, dat ik ooit maakte voor mijn jongste:
Sinds een paar jaar heb ik het breien weer helemaal "her-ontdekt" en
dat heeft geresulteerd in stapels zelfgebreide sokken. Niemand in de
familie wil ze, dus draag ik ze allemaal zelf. Stiekem is dat wel fijn,
want zelfgebreide sokken dragen het allerlekkerst, en dat weet die
familie dus niet. Dit zijn slechts 3 van de ongeveer 14 paar, die ik
gebreid heb:
Bij mij is het dus de laatste jaren steevast vrijdag/breidag. Op vrijdagavond
brei ik, als afwisseling van het quiltwerk, en meestal gaat dat prima samen
met tv-kijken, wat ik verder eigenlijk heel weinig doe.

Maar de laatste weken is het vaker breidag dan alleen op vrijdag. Want ik
neem me al jaren voor, om eens een keertje mee te breien met de Advents-
shawl, die de Duitse Kristin Benecken elk jaar op ravelry plaatst. En na de
drukke periode van de verhuizing van onze oudste, had ik er helemaal zin in,
om eens even lekker rustig te breien.
Dus werden er 3 verrukkelijke strengen wol besteld:
Dit is handgeverfde wol van "Wolmetverve", echt prachtig, en voor mijn
gevoel een echte Kerstkleur.
Inmiddels is er heel wat afgebreid, elke dag een stukje:
Sommige patroontjes zijn makkelijk,
andere weer erg moeilijk,
zoals die lastige noppen, en soms werden er zelfs stukjes achteruit-gebreid,
maar ik vind het nog steeds leuk! Dus tot de Kerst ben ik fijn onder de
pennen en vind je mij (als ik tenminste geen boodschappen aan het doen
ben voor alle decemberdrukte) vaak breiend naast de Kerstboom, die
ook weer staat:
De Kerstversiering hier in huis is dit jaar vrij sober met nauwelijks
"bling", maar eerder ingetogen sfeervol, en dat past gewoon heel
goed bij mij. Ik hou van een gietijzeren schaal met bessen en dennen-
appels, een paar mooi groene kruiken, en natuurlijk mag mijn
sneeuwmannensetje op de schouw ook nooit ontbreken.
Maar in januari ga ik zeker-weten weer flink het quiltwerk oppakken.
En alleen op vrijdag breien. Want ik volgde afgelopen weekend een workshop
"fair-isle" breien, en daarmee ga ik ook aan de slag, want na al die sokken wil
ik nu wel eens zo'n mooie ingebreide driehoeksshawl. Het begin is er al!
Iedereen een goede voorbereiding van de Kerstdagen gewenst, en hopelijk
vinden jullie ook zo nu en dan even tijd om lekker te ontspannen, of het
nu met draadjes of met lapjes is...








vrijdag 28 november 2014

Nieuw moois (... met het allermooist het allerlaatst)

Aan de frequentie van mijn blog valt het te zien: het is erg druk in
huize "Me-and-my-Needle", maar helaas is dat geen creatieve drukte.
"Me" heeft haar "needle" de afgelopen tijd nauwelijks aangeraakt, dit
als gevolg van de verhuizing van oudste. Mijn aandeel hierin bestond
vooral in de opvang van de kleinkindjes, voor wie een oud klushuis
erg gevaarlijk terrein is. Gelukkig is het eind nu in zicht en kan ik
weer een beetje meer aan creatieve dingen gaan denken.

En zo tussendoor heb ik even de tijd genomen om te genieten van
wat nieuwe "schatten", die ik de laatste tijd heb vergaard. Ook al
komt er niets van zelf creatief bezig zijn, het lezen van een inspirerend
nieuw boek laat mij in ieder geval in mijn hoofd alvast creatief bezig
zijn: spelen met ideetjes, denken over andere invullingen en mooie
kleurstellingen... kortom, heerlijk tijdverdrijf!

Als eerste kocht ik alweer een aantal maanden geleden dit boek:
 Dit is een prachtige uitgave met in de hoofdrol de oudst gedateerde
patchwork-coverlet van de UK, namelijk uit 1718 (dus bijna 3 eeuwen
geleden, ongelooflijk...). Het origineel is gemaakt van zijde, is op
sommige plaatsen zeer gehavend, maar heeft nog niets van zijn charme
ingeleverd. De "Quilters Guild of the British Isles" heeft deze coverlet
aangekocht teneinde hem te bewaren voor ons nageslacht. En dat niet
alleen! Naast het feit, dat dit boek een heerlijk leesboek is, vol met
historische wetenswaardigheden, is het grootste deel van het boek gevuld
met de patronen van de blokken, zodat hij kan worden nagemaakt (en
dat kan in ofwel de originele manier van werken, of zoals wij dat
tegenwoordig doen, wat op zich al een interessant gegeven is, als je
die werkwijzen naast elkaar ziet).
Hier een overzicht van een aantal blokken:
Dit zijn enkele van mijn favorieten:
En uiteindelijk ziet de remake van de coverlet er zo uit:
Ik heb nog geen idee, of ik zo'n remake ooit helemaal ga maken, maar het
is wel een heerlijk leesboek, en de blokjes zijn zeker geweldig om ook in
een andere werkstuk toe te passen.

Het volgende boek, dat ik onlangs kocht, is van een ontwerpster, waarvan
ik al meer boeken en patronen in mijn bezit heb, en zeker een van mijn
favoriete ontwerpsters: Edyta Sitar van Laundry Basket Quilts.
"Handfuls of Scraps" is helemaal gewijd aan de verwerking van scraps tot
prachtige quilts. Nu ik wat langer quilt, ga ik er ook steeds meer van krijgen,
van die scraps, en wat je daar allemaal nog mee kunt doen! Vanaf nu gooi ik
echt geen snippertje meer weg, dat is zeker.
Edyta laat in dit boek prachtige antieke scrapquilts zien, waarvan er veel
in het eigen bezit van haar familie zijn, zoals deze:
Maar het grootste deel van het boek is gevuld met patronen om zelf super-
mooie scrapquilts te maken. Kijk maar eens even wat een beauties:
Die hierboven en die hieronder zijn mijn favorieten:





Het allermooiste, waarvan ik jullie wil laten meegenieten, is geen boek, maar
een patroon. En wat voor een patroon! Ik ben hier zo heel erg blij mee, omdat
ik het een heel bijzonder patroon vind.
Het is het patroon "Fly Away With Me" van de Australische quiltster/
ontwerpster/lerares Margaret Sampson-George. Deze mevrouw geeft
veel quiltlessen, waarbij haar ontwerpen dienen als een soort "handvat",
waaraan de leerlingen hun eigen invulling kunnen geven. Veelal gebeurt
dit door hiervoor felgekleurde en spannende stofjes te gebruiken.
De patronen zijn tot nu toe nooit los te koop geweest, daarom ben ik zo
blij, dat ik er nu toch eentje bezit.
Als jullie mij een beetje kennen op quiltgebied, zullen jullie misschien
denken, dat dit totaal mijn smaak niet is, met die felle kleurtjes en al
die hexagonnetjes (die ik nog steeds zo saai vind om te maken), maar....
denk eens aan de andere dingen, die je met dit patroon kunt doen!
Ik heb in ieder geval onder het oppassen door al hele wilde plannen in
mijn hoofd gemaakt voor die invulling, en na de Mysterie wordt het
geen Prince, geen Stonefields, maar dit patroon, waar ik een eigen invulling
aan ga geven, omdat dit ontwerp mij momenteel heel erg bezighoudt en
het plaatje ervan al helemaal in mijn hoofd zit (waarschijnlijk zonder
hexagonnen, of in ieder geval met minder...).

Zo zie je, ook al is er niets van zelf-maken terechtgekomen, ik ben toch
in mijn hoofd creatief bezig geweest. En ook dat is heerlijk. Maar intussen
heb ik wel last gekregen van jeukende vingers...
Iedereen een heel fijn weekend gewenst, met wat inspirerende momenten
tussendoor, al dan niet met naald-en-draad.

vrijdag 24 oktober 2014

De grote klus... en de kleine werkjes tussendoor

Het blijft een flinke klus, de Mysteriequilt van Di Ford, en eigenlijk
is het best moeilijk om "gefocussed" te blijven. Het resultaat is dan
ook, dat ik nog niet helemaal bij ben. Dit is de stand van zaken tot
nu toe:
 De linker- en rechterborder van deel 4 zitten vast. Maar de onder- en
bovenborder vastnaaien moet dus nog gebeuren:
En ter afwisseling ben ik ook bezig met het voorbereiden van de borders
van deel 5. Ik vond de rijen met blaadjes-die-net-niet-aan-elkaar zitten
niet zo mooi, dus ik ga er een iets andere invulling aan geven. De blaadjes
ga ik verbinden door middel van kleine, opgevulde bloemen-dotjes uit de
broderie-perse stof, zodat deze stof ook in deze rand nog even terugkomt.
Het zit allemaal alleen nog maar geregen, maar ik ben zelf erg blij met
het resultaat. Het wordt alleen wat meer werk.

Om zo nu en dan even wat anders te doen, ben ik ook gezellig aan het
breien geweest. Altijd zo heerlijk, zo'n zacht wolletje in handen als het
weer wat kouder wordt. En mijn herfstsokken zijn klaar:
Ik heb een eenvoudig patroontje aangehouden om de mooie wol goed tot
zijn recht te laten komen.
Mijn quilt-/borduur-/brei-vriendinnetje kwam langs, en moet je eens zien,
wat zij bij zich had:
Zo knap van Debby! Zij breit nog niet zo lang, en dan dit al kunnen maken...
Het is een prachtige driehoeksshawl in de zgn. fair-isle techniek, en wat een
supermooie kleurtjes! Nu brei ik echt al heel lang, maar dat inbreien, en dan
het zogenaamde tweehandig breien, dat is echt helemaal nieuw voor mij.
Maar natuurlijk wil ik dit ook leren, want een nieuwe uitdaging, dat is echt
wat voor mij.
Eerst maar eens oefenen met een paar polswarmers, dat is nog lekker over-
zichtelijk. En de eerste is af:
Heerlijke, puur-natuur wol van Uradale (Aalmerk), ongekleurd, dus in de
kleur van de schaapjes (en het ruikt zelfs een beetje naar schaapjes, wat ik
best wel lekker vind). Aan de ene kant een wulp, aan de andere kant een iris:
Na polswarmer nr. 2 durf in me nu best te gaan wagen aan zo'n driehoeks-
shawl, waarover dus binnenkort meer.
Mijn wol kocht ik overigens op de beurs in Rijswijk bij Trollenwol.

Verder had ik als afwisseling van het grote mysterie-project behoefte aan een
klein, simpel werkje. Iets, dat je gemakkelijk even op kunt pakken, bij het
oppassen op de kleinkindjes of bij visite of een t.v.-serie.
Maar nu kan ik dus niet kiezen. Worden het deze overbekende mandjes,
die ik al jaren zo mooi vind, en die in grote hoeveelheden gemaakt, straks
een geweldige quilt zullen opleveren:
Of gaat het toch een meer koninklijk project worden, dus The Prince van
Susan Smith, waarvan ik vorige week de workshop heb gevolgd?
Ook een makkelijk project-voor-tussendoor, telkens een rondje of een
hexagonbloemetje. Ik weet het nog niet. Heb in ieder geval even het
middencirkeltje gemaakt:
Maar het zit nog niet geappliceerd, want ik twijfel over de achtergrondstof.
Effen is wel rustig bij zo'n drukke quilt, maar aan de andere kant vind ik
effen zo saai om mee te werken. Ik ga er nog even over nadenken. Wat vinden
jullie, mandjes of een prinsje, en effen achtergrondstof of klein werkje?
Om te beginnen ga ik dit weekend heerlijk naar Veldhoven: stofjes snuffelen
en genieten van de mooie quilts!
Jullie ook een heerlijk weekend gewenst, waar je ook bent en met wat je
ook om handen hebt!